377. μην είμαι ρε τσικιρικιτζής, ο μαλάκας

Όταν μια δραστηριότητά σου την αναγνωρίζεις ρε συ ως α-νόητη, ά-σκοπη, ά-χρηστη γιατί τη συνεχίζεις?

Πολλές φορές θα ακούσεις ανθρώπους να λένε "δεν μπορώ, έτσι είμαι κι άμα σ'αρέσει" όταν αναφέρονται σε συμπεριφορές, δράσεις κι ενέργειές τους οι οποίες στέκονται εμπόδιο στην πλήρη ξεδίπλωση των δυνατοτήτων.

Το εφικτό μεγαλείο αν θέλεις να φτάσεις, πρέπει εκείνα τα μικρά τα σαχλά τα καθημερινά να μη σε αγγίζουν. Ακόμη κι αν ασχολείσαι με το πιο τετριμμένο, οφείλεις (σε ποιον?μα φυσικά στον εαυτό σου) να παραμένεις αλλόκοσμος.

Να θυμάσαι ότι τα άστρα που άντεξες να αντικρύσεις για μισό λεπτό όσο ήσουν ξαπλωμένος μέσα στη μαύρη θάλαττα μπορείς να τα διατηρήσεις μέσα σου. Ας το οργάνωνες καλύτερα μαλάκα για τόσο λίγο που κάθησες. Έστω όμως κι αυτή η μικρή επαφή με το πρακτικώς αντιληπτό άπειρο ήταν για σένα και για κείνη, τους απειροστούς, η πιο ισχυρή δόση του απροσδιόριστου σε εκείνο το δεδομένο χωροχρονικό σημείο.

Κάτσε τώρα πάλι Δευτέρα πρωί να χαίρεσαι που πήραν παράταση οι δηλώσεις εισοδήματος και δεν έχασες το αφορολόγητο επειδή ήσουν εκπρόθεσμος και μαλάκας που δεν μπόρεσες να συμπληρώσεις μια αίτηση να πάρεις κλειδάριθμο, ψάξε να δώσεις τη σακαράκα σου για απόσυρση για να πάρεις μια άλλη σακαράκα, παρακάλεσε να σε πάρουν να δουλέψεις τζάμπα σε κανά αντλιοστάσιο αποχέτευσης για να γίνεις έμπειρος μηχανικός, στείλε χίλια mails ενώ αν κάνουν τον κόπο να σου απαντήσουν αρνητικά να είσαι κι ικανοποιημένος, ονειρέψου ότι χειρίζεσαι με ευχέρεια τα toolboxes του MATLAB ενώ δε γνωρίζεις να γράψεις ούτε μια γραμμή κώδικα, τρέξε στις τράπεζες να βγάλεις κάρτα και καινούργιο λογαριασμό κι άμα καταφέρεις να μείνεις ψηλά από τα σκατά και δεν αρχίσεις να ηδονίζεσαι με τη χαρτούρα τρόποις που θα ζήλευε ακόμη κι αυτός ο ίδιος ο Μαζόχ, ΤΟΤΕ και μόνον ΤΟΤΕ  θα έχεις μια κάποια ελπίδα.

Μιαν ελπίδα να καταφέρεις να μη συγχέεις ούτε στιγμή την εντύπωση-έκπληξη που σου προκαλεί το αχανές σε μέγεθος κι επιρροή μέχρι σήμερα έργο ενός Imperatoris Γαΐου Ιουλίου Καίσαρος Οκταβιανού Divi Filii Αυγούστου με το θαυμασμό που τρέφεις για τον ηρωικό Φάνη.

   

376. αυθυποβολή

Στην Ελλάς του 2012.
Του Μνημονίου, του ευρώ και του Αντώνη Σαμαρά.
Του μαρασμού και της κατήφειας.

Στην Ελλάς της ύφεσης και της δυσκολίας εύρεσης δουλειάς για έναν πρώην αιώνιο φοιτητή που αισθάνεται σαν πρώην κατάδικος.
Της υπογεννητικότητας, της μετανάστευσης.

Στην Ελλάς του παραλογισμού, των αστικών μύθων, της κακογουστιάς και της διάχυτης βλαχιάς. Της αμορφωσιάς, της βλακείας και της λοβιτούρας.

Στην Ελλάς του φασισμού, του νεοναζισμού και του πανταχού παρόντος υφέρποντος ρατσισμού.
Της πλύσης εγκεφάλου, του εκφοβισμού και του νοητικού αυνανισμού.

Ένα έχω μόνο να πω:

 ΘΑ ΣΑΣ ΓΑΜΗΣΩ ΟΛΟΥΣ ΡΕ ΜΟΥΝόΣΚΥΛΑ

375.

Αυτή η γελοιωδώς επιφανειακή αντιμετώπιση που έχω για τα πάντα είχε ξεκινήσει ως άρνηση εξειδίκευσης. Όλα τα θαύματα διαρκούν τρεις ημέρες.

Θα ‘θελα.. αλλά δεν προλαβαίνω..

Το ‘χεις ακούσει τόσες φορές να βγαίνει από το στόμα μου κι όμως δεν αλλάζει κάτι με αυτό.
Δεν αλλάζω.

Ευελπιστώ να έχω κόψει πραγματικά το κάπνισμα αυτήν τη φορά.

Η μάχη όταν δεν υπάρχει ελπίδα να κερδίσεις είναι εκείνη που πραγματικά την απολαμβάνεις. Είναι η πιο όμορφη.

Τρικυμία εν κρανίω.

Αιωνίως παρατηρώ, καθορίζοντας με αυτόν τον τρόπο την πραγματικότητα.
ΘΑ ΤΟ ΚΕΡΔΙΣΩ ΤΟ ΚΤΗΝΟΣ ΩΣΤΟΣΟ!

Τρικυμία εν γαμημένω κρανίω

I'm walking to the something
Bla bla bla bla bla bla bla
Collapse
I'm drinking too much bla bla,
bla bla bla bla bla bla bla
Fall out
I'm feeling really bla bla, I want to bla bla bla,
Collapse
And in the end it means I bla bla bla bla bla bla bla
The end

I got myself together
Bla bla bla bla bla bla bla.
Watch out
I didn't need the patience, life bla bla bla bla bla
Collapse
Don't you sit to close, or I'll bla bla bla bla bla
Break up
Stick it up your nose
Bla bla bla bla bla bla
The end

I didn't mean to do it (Rock it, rock it)
It loved me in my head (Rock it, rock it)
I tried to be a charmer, (Rock it, rock it)
but I got a bit hopeless instead (Rock it, rock it)
The world is very sexy (Rock it, rock it)
It's part of my collapse (Rock it, rock it)

I'm walking to the something (It's part of my collapse...)
Bla bla bla bla bla bla bla
I'm drinking too much bla bla,
bla bla bla bla bla bla bla
Fall out
I'm feeling really bla bla, I want to bla bla bla,
Collapse
And in the end it means I bla bla bla bla bla bla bla
The end

I didn't mean to do it (Rock it, rock it)
It loved me in my head (Rock it, rock it)
I tried to be a charmer, (Rock it, rock it)
but I got a bit hopeless instead (Rock it, rock it)
The world is very sexy (Rock it, rock it)
It's part of my collapse (Rock it, rock it)

I'm walking to the something (It's part of my collapse...)
Bla bla bla bla bla bla bla
I'm drinking too much bla bla,
bla bla bla bla bla bla bla
Fall out
I'm feeling really bla bla, I want to bla bla bla,
Collapse
And in the end it means I bla bla bla bla bla bla bla
The end

Rock it
Rock it
Rock it
Rock it 

374. sto mpalkoni ths 8eias ifigeneias pt. 2.1

Η αυτοαποδόμηση της σκέψης αποτελεί ζωτικό τμήμα ενός οργανισμού που θέλει να αναγεννάται στο μέγιστο δυνατό βαθμό.
Είναι τρόπος ζωής κι όχι απλώς τρόπος ενός σκέπτεσθαι, μιας θεωρητικής νοοτροπίας.
Η τελευταία πρόταση προ-υποθέτει την αποδοχή μιας αποκλειστικά βιολογικής, κρεάτινης όπως μου αρέσει να το λέω, αντίληψης της φύσης του ανθρώπου και πηγάζει από την άρνηση της αποδοχής οποιουδήποτε αναπόδεικτου επιχειρήματος και συλλογισμού όπως είναι π.χ. η ύπαρξη επουράνιων οντοτήτων, ψυχής κτλ.
Έτσι λοιπόν στο μέτρο του εφικτά στοχάσιμου, δηλαδή εντός των ορίων που αντιλαμβάνομαι πως θέτει η επιστημονική γνώση των αρχών του 21ου αιώνα μετά Χριστόν., λέω ότι ζωντανός ένας άνθρωπος είναι όσο οι σκέψεις του συνεχίζουν να επηρεάζουν και να έχουν απήχηση σε άλλους ανθρώπους.

Τι να’ναι πάντως ο πίθηκας? Μην είν’ το κρέας του? Ή μήπως τα κόκκαλα?
Πώς ορίζομαι γαμώ την πουτάνα μου?
Μπορώ να μετρήσω την υπόσταση μου με την ίδια ευκολία που μετρώ αυτά τα λίγα εκατοστά της ψωλής μου?

Κάποιοι είναι πρόθυμοι να σου διδάξουν την τέχνη του να μιλάς συνέχεια και να μη λές τίποτα.

Στο ζουμί λοιπόν, χωρίς περιττά πράγματα και λεκτικά περιττώματα.
Δεν είσαι η όψη σου ούτε και το κρέας σου.
Δεν είσαι το πρόσωπο, το κορμί, τα χέρια, τα δάχτυλα των ποδιών,τα κόκκαλα, το χρώμα και το σχέδιο της τρίχας στο κρανίο σου, η μελανίνη στο δέρμα σου, ο κώλος, τα γεννητικά σου όργανα.

Όλα αυτά είναι στοιχεία αναγνωρισιμότητας κι όχι προσδιορισμού.

Είσαι η ΔΟΜΗ του εγκεφάλου σου, ενός οργάνου δηλαδή.
Δεν είσαι ούτε οι αναμνήσεις, δηλαδή οι πληροφορίες που είναι αποθηκευμένες εκεί, ούτε τα γούστα σου ούτε τίποτα άλλο πέρα από τον τρόπο που αυτά αλληλεπιδρούν.

Είσαι μια διεργασία, το αποτέλεσμα μιας αλληλουχίας γεγονότων, a string of events χωρίς να έχεις κατά πάσα πιθανότητα κάτι το θεϊκό μέσα σου. Μη χαλιέσαι ωστόσο, παραμένεις ένα απίστευτα πολύπλοκο και σύνθετο ον (αν αυτό σε παρηγορεί, καλούτσικο μου πιγκουινάκι).

Κι επειδή ακριβώς αδυνατείς να πιστέψεις στην ίδια σου την πολυπλοκότητα κι επιχειρείς να καταλήξεις σε γρήγορα κι ανώδυνα συμπεράσματα, δεν καταφέρνεις να ξεφύγεις από τη φαιδρότητα του πανικού και της σύγχυσης του καθημερινού βίου.

Αντιμετωπίζοντας τον εαυτό σου λοιπόν ως ΕΙΔΟΣ κι όχι ως άτομο, ως ΔΟΜΗ κυττάρων κι όχι ως τα κύτταρα αυτά καθαυτά επιτυγχάνεται το εξής πολύ σημαντικό και λυτρωτικό. 

[to be continued]

373. YMNOS KAI TROMERO VIDEO

I needed to believe in something
I need you to believe in something
I needed to believe something
I need you to believe in something
I needed to believe
I needed to believe
oh
oh
I needed to believe in something
I need you to believe in something
I needed to believe something
I need you to believe in something
I needed to believe
I needed to believe
I needed to believe
I needed to believe
oh
I'm moving in between
can you feel me in between
I'm moving in between
can you feel me in between
oh
oh
oh
oh
I needed to believe
I needed to believe

372. hmiteles (καλο μήνα, καλό καλοκαίρι)

Η αποστροφή του πάθους κι η ανάγκη για ακατάσχετη μπουρδολογία.

Η ρουτίνα κι ο θάνατος προ των πυλών.
Νεκρός είσαι όταν πάψει να αιματώνεται - να λειτουργεί ο εγκέφαλος. Και τι γίνεται με όλους εμάς που δεν τον λειτουργούμε στο επίπεδο που μπορούμε? Στα μάτια μιας ανώτερης διάνοιας μάλλον θα φαντάζουμε ήδη ουσιαστικά νεκροί σχετικιστικά. Από τη στιγμή που έχει αρχίσει η (ατελέσφορη ενδεχομένως) προσπάθεια να καθοριστεί το κατώφλι της ζωής και του θανάτου ίσως.. Σκατούλες.

Πηγή του κακού ο φόβος και πηγή του φόβου η άγνοια.

Όταν γνωρίζεις δεν έχεις τίποτα να φοβηθείς, να σκεφτείς. Υπολογίζεις παγερά, ξενοιάζεις κι είσαι μετά έτοιμος να στοχαστείς πάνω στην αξία του τίποτα και τη ροπή του ανθρώπου προς αυτό(ή ό,τι άλλο γουστάρεις μόνο που δεν μένει κάτι στην τελική).

Ο φόβος, η πηγή της απραξίας, ο γεννήτωρ όλων εκείνων των μικρών αραχνοειδών που περπατούν στις παρυφές του μυαλού υφαίνοντας τον ιστό της αδράνειας, εδράζεται στο στομάχι.
Ξέρασε τα όλα. Βγάλε ό,τι έχεις. Μην κρατάς τίποτα μέσα σου. Ξέσπασε δημιουργικά.

Η δημιουργία είναι η πλέον ανθρωπιστική πράξη. Μην οικτίρεις τον τεμπέλη διότι τον έχουν ήδη καταραστεί οι θεοί, όπως έλεγαν οι μεγάλοι παλαιοί.