404. forum based shit pt.2

Τυφλά, ζαλισμένα και χαμένα, αλλά ουχί καταδικασμένα, πιθήκια εντός της δίνης του ατέρμονος και ανερμήνευτου ΤΙΠΟΤΑ. Αυτό είμαστε κυρίες και κύριοι.

Μπροστά στην αγωνία και την ανάγκη για οριστικές κι αμετάκλητες απαντήσεις δημιουργούμε ανύπαρκτες απολυτότητες και τις ταυτίζουμε με πτυχές της καθημερινότητας. Αυτό κάνουμε κυρίες και κύριοι.

Το συμφέρον βαπτίζεται ΚΑΛΟ, η ποσοτικά πεπερασμένη και χωροχρονικά φραγμένη πληθώρα επιλογών ονομάζεται ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΒΟΥΛΗΣΗ ενώ τα περιορισμένης αντιληπτικής και επεξεργαστικής ικανότητας όργανα του σώματός μας αποδίδουν ΨΕΥΔΟΝΤΕΤΕΡΜΙΝΙΣΤΙΚΕΣ ιδιότητες σε μια κατά τα άλλα αβυσσαλέα στοχαστική,πιθανοκρατούμενη κι αβέβαιη πλάση. Έτσι είναι κυρίες και κύριοι.

This time we are certain
A cloud draws color running red
I'll bury my hands in black water
Undercover where they've bled
Oh reconcile these actions
In tune and unaware

Where is my matchmaker

Tell me how you live your life
Cold cool flesh killing night
Without warm light becoming nothing

I watch the falling embers beckon
Come inside, come to me
Unaware of this growing tension
The stillness quips at your retreat

Where is my matchmaker
Tell me how you live your life
Cold cool flesh killing night
Without warm light becoming nothing

Oh reconcile these actions
Covet it's murk and bleak relief
Casting fuel into the fire
In it we find the truth we seek

403. forum based shit

Τι είναι καλό? Τι είναι κακό? Τι φαγητό θα έχει η γιαγιά σήμερα? Να περιμένω ή να φάω κάτι σάπιο απ’έξω?

Όσοι οι άνθρωποι τόσες κι οι απόψεις. Το θέμα είναι ότι το καλό και το κακό ως ιδιαίτερα φορτισμένες έννοιες απαιτούν άμεση απάντηση από εκείνον που ρωτάει και δεν είναι εύκολο να απογυμνώσεις τις καθημερινές τετριμμένες ανάγκες της κάθε κρεατοσακούλας από το χαίνον τίποτα.

Να ερμηνεύσουμε αλλά και να προβλέψουμε τη συμπεριφορά βάσει αιματολογικών εξετάσεων κι αντιδράσεων σε ορισμένα ερεθίσματα? Εύκολο.

Η λέξη με την οποία παίζουμε είναι εννοιολογικά το αγαθό κι όχι το καλό πάντως. Οι βαθμοί του αγαθού είναι το βέλτιον και το βέλτιστο. Όταν έχουμε να διαλέξουμε από ένα πεπερασμένο σύνολο η έννοια της βέλτιστης επιλογής έχει νόημα διότι μπορεί να συγκριθεί και να γίνει κατάταξη. Όταν όμως μιλάμε για μια διαρκώς εξελισσόμενη διαδικασία στο χρόνο, όπως μεταξύ άλλων είναι κι η ανθρώπινη κατάσταση (the human condition) τότε η έννοια της  βελτιστοποίησης παύει να υφίσταται και  πρέπει να αλλαχθεί με εκείνη της βελτιοποίησης.

Ό,τι φαίνεται να είναι αγαθό (καλό) για κάθε υποσύστημα (άνθρωπος) διαμορφώνεται ανάλογα με την εκάστοτε χωροχρονική κατάσταση αυτού.

Το πώς καλύπτεται το χάσμα ανάμεσα στο τι θεωρώ καλό για τον εαυτό μου (πληροφορία-άποψη-γνώμη) μέχρι να το πράξω (εμπειρική γνώση), παραμένει αβέβαιο.  Άλλοι το αποκαλούν αυτό αφύπνιση, διαφώτιση, επιφοίτηση και δεν ξέρω και γω τι άλλα σκατά.

 Και φυσικά είναι οι επιπτώσεις κάθε πράξης, των οποίων η εσφαλμένη ή μη εκτίμηση σχετίζεται με το πλήθος των δεδομένων (εμπειρία) και την πολυπλοκότητα (ευφυΐα) κάθε υποσυστήματος (ανθρώπου).

Το αγαθό λοιπόν, όπως το βλέπω εγώ, αποτελεί μια σχετική έννοια που εξαρτάται από τα τυχαίως και διαρκώς διαμορφούμενα όρια της αντιληπτικής ικανότητας κάθε υποσυστήματος (ανθρώπου).

Εν έτει 2013 και για όσο υπάρχει καταγεγραμμένη η σκέψη των ανθρώπων (~3500 χρόνια), τα όρια της αντίληψης εκτείνονται από το ίδιο το σώμα (όργανα ως υποσυστήματα) μέχρι μια μεγάλη μερίδα ανθρώπων (πόλη ως υποσύστημα).

Αυτά μπορούμε να αντιλαμβανόμαστε συνεχώς, αυτά μπορούμε να επηρεάσουμε. Όλα τα υπόλοιπα είναι στρεβλώσεις και πηγάζουν από τους φόβους.

Εδώ και τώρα.

Μηκέθ ὅλως περὶ τοῦ οἷόν τινα εἶναι τὸν ἀγαθὸν ἄνδρα διαλέγεσθαι, ἀλλὰ εἶναι τοιοῦτον.

Μη συζητάς καθόλου πώς είναι ο καλός άνθρωπος, γίνε τέτοιος.

Μάρκος Αυρήλιος, Τα Εις Εαυτόν 10.16