20260919

542. Όσο υπάρχει τράπουλα θα βγαίνουνε ρηγάδες

Σε αυτήν την εποχή οι δικαιολογίες για να μην γράψεις αυξάνονται. 

Η δυνατότητα κάτι άλλο να εκφράσει αυτό που νομίζεις ότι επιθυμείς να εκφράσεις αυξάνεται.  

Είναι Σεπτέμβριος 2026 και υπάρχουν εικασίες ότι ΑΙ agents θα έχουν κατακλύσει το διαδίκτυο μέσα σε έναν χρόνο, με το brainrot να λαμβάνει σάρκα κι οστά και το ιντερνετ να καταρρέει. So be it, στα παπάρια μου, έχω μια Papyrus Larousse Britannica στο χωριό για τέτοιου είδους καταστάσεις.

~*~*~

Η γιατρός χθες στην επίσκεψη μού είπε να πίνω ένα ποτηράκι κρασί κάθε βράδυ, για να... δε θυμάμαι, γιατί κάνει καλό τέλος πάντων. 

Το λουλούδι μου μού είπε να μαζέψω τα ρούχα εδώ και ώρες κι εγώ το ξέχασα.. 

[5 minutes later]

..νταξ τα μάζεψα. Αλλά ως εκεί. Αύριο θα τα βάλω στη θέση τους. Εξάλλου το λουλούδι λείπει. 

Ωραία, νάτο το βρήκα το κρασί. Τιρμπουσόν που στον πούτσο έχω? Δεν έχω, άρα δε θα κάνω καλό στον εαυτό μου σήμερα στο κομμάτι του... δε θυμάμαι.

 [2 minutes later] 

Α να και το βρήκα, και το κρασάκι αυξάνει την καλή την HDL τη χοληστερόλη. 

Αυτό μού είχε πει η γιατρός. Δε θυμάμαι τί άλλο μού έλεγε καθώς το μυαλό μου χαονόταν βλέποντας με απέναντι σε έναν καθρέφτη χυμένο σε μια καρέκλα με το προκοίλι και τη φαλάκρα του μεσήλικα να συζητάμε για τους σκιτζήδες που έφαγαν τον Μαζωνάκη με σαμανικές και κβαντικές τεχνικές, κάτι για την βιταμίνη τη D που μου λείπει, κάτι για μια μαγνητική για ένα χελωνίδιο ή κάτι τέτοιο στην πλάτη, κάτι για τα συμπληρώματα, το κατισικίσιο γάλα, τον σίδηρο, το σπληνίδιο ή κάτι τέτοιο από τις γροθιές που έχω φάει στα πλευρά επειδή πιο πολύ προστατεύω το κεφάλι. 

Αλλά το μυαλό μου προσπαθούσε να ταξίδεψει σε παράλληλα σύμπαντα, σε πιθανούς αλλά και απίθανους κόσμους (possible and impossible worls κατά τον Yagisawa) όπου εντάξει στην τελική με τα πολλά (τα πάρα πάαααρα πολλά) θα έχω εξασφαλίσει την κβαντική αθανασία... 

Όμως το μόνο που κατάφερα ήταν να μείνει κολλημένη η διακοσμική ταυτότητα μου (Transworld identity) στο 5D φάσμα των κόσμων με όλες τις πιθανές διατάξεις των τριχών της κεφαλής της γιατρού, με αποτέλεσμα? 



(Πίνακας μαγικού ρεαλισμού ζωγραφισμένος στο χέρι χρησιμοποιώντας μολύβια ΗΒ- έτος 2026) 

Όταν την κοιτούσα να αντικρύζω το κεφάλι της σαν να περικλειόταν από μια παχύρρευστη φωτιά καθώς δεν με πολυ-ενδιέφεραν τα λεγόμενα της κιόλας να σου πω την αλήθεια. 

Εκείνο που ήθελα και τελικά έγινε όταν συγκεντρώθηκα ήταν (όχι χωρίς πίεση από τη μεριά μου) να μου γράψει τις εξετάσεις στο αίμα που ήθελα κι είχε αναφέρει σε προγενέστερο χρόνο για να δω όχι αν άλλα πόσο με έχει επηρεάσει η έκθεση στο περιβάλλον του διυλιστηρίου τους τελευταίους μήνες. 

Τί να σου πω δεν ξέρω, ώρες ώρες αισθάνομαι το όλο σκηνικό ξένο. Ή εγώ ξένος σε όλο το σκηνικό? Δε γαμιέται, στην τελική πρέπει να μάθω.

20260415

541. μυρίζεις διυλιστηριΐλα, είπε το λουλούδι μου μια μέρα όταν με φίλησε

Εκεί δεν έχεις δικαίωμα να διαμαρτύρεσαι. Μόνος σου με τη θέληση σου πήγες να κάνεις τον ηλεκτρολόγο και κανείς δε σε κρατάει με το ζόρι. 

Κάτι υπάρχει στην ατμόσφαιρα και τα πάντα σκουριάζουν, παλιώνουν αμέσως. Καινούργιος, φρεσκοεγκατεστημένος εξοπλισμός και αμέσως φαντάζει σαν να βρισκόταν ήδη 40 χρόνια στο χώρο. Στο χώρο.. 

Μάθε τον χώρο, προσανατολίσου. Πιες 4 καφέδες την ημέρα μπας και καταπολεμηθεί ο πονοκέφαλος μήπως και ξεγελάσεις την αγρύπνια σου. 

Έχεις πρωινό ξύπνημα στις 5π.μ. ξανά και ξανά.

Θυμίζει κάπως λίγο τη φάση στο καράβι το όλο σκηνικό. 

Μια λαδίλα με σκόνη στον αέρα που επικάθεται παντού, στα μαλλιά τα ρούχα το δέρμα τους πνεύμονες στο μπούκαλι με το νερό στα γένια στο χώρο. Είπαμε παντού.. 

Καυσαέριο, μυρωδιές,  θόρυβοι, η επίγευση της προόδου με τα ούλα να ματώνουν και να ψελλίζεις "έτσι είναι η δουλειά".

Ανυψώσεις, γερανοί να χορεύουν κι εσύ να χαζεύεις τις σωληνώσεις των εναλλακτών να μπαίνουν στο κέλυφος τους ωσάν να πρόκειται για συνούσια. 

Μια βρωμιά παντού και σε όλα. 

Κανείς μας δε θέλει να βρίσκεται εκεί, κι όμως γουστάρουμε, που βρισκόμαστε εκεί. 

Μην νομίσεις ότι πρόκειται για κάτι αξιοθαύμαστο, βλαμμένοι σχεδόν όλοι.

Για αυτό και δεν αγχώνομαι. 

Πέρα από το γεγονός ότι μπορεί να πάρει φωτιά κάτι ανά πάσα στιγμή, μία σπίθα από τροχό να πέσει μέσα σε φρεάτιο και να τινάζονται τα καπάκια ή απλώς να λαμπαδιάσουν όλα..



Χτύπα το κεφάλι σου σαν χταπόδι πάνω στον σωλήνα της πυρόσβεσης ξανά και ξανά και ξανά μέχρι να βάλεις μυαλό ή να λύσεις τον γρίφο εκείνου του ονείρου πριν χρόνια. 

Ή πες απλά "δε γαμιέται.." και κάνε τη δουλειά σου χωρίς να το πολυσκέφτεσαι για το πώς και το γιατί βρίσκεσαι εκεί. Έχεις έναν στόχο.

(make it happen - playgroup)