Ξέρεις, μπορείς να κάνεις τα πάντα, μόνο που... δεν μπορείς να τα κάνεις όλα Κώτσο.
Δεν προλαβαίνεις, πώς να το κάνουμε πασάκα μου, δεν προλαβαίνεις.
~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~
Η παραπάνω διατύπωση είναι μια αλήθεια την οποία έπρεπε να γίνω μεσήλιξ για να την αντιληφθώ. Ντάξει κλάιν, και τί έγινε να πούμε.
Ωστόσο δε θεωρώ πως "όλα γίνονται για έναν σκοπό", είναι ανειλικρινές προς τον ίδιο τον εαυτό να σκέφτεται κανείς έτσι, να το πιστεύει δηλαδή.
Να το λέει σε άλλους, ΟΚ, δεν τρέχει κάτι, είναι χυδαία άτιμο όμως πολλές παπάτζες έχουν ειπωθεί και θα ειπώνονται εις τον αιώνα τον άπαντα, δεν είναι αυτό το θέμα.
ΤΙΠΟΤΑ ΔΕ ΓΙΝΕΤΑΙ ΓΙΑ ΚΑΝΕΝΑΝ ΣΚΟΠΟ.
Η τυχαιότητα δεν έχει σκοπό, αυτός εφευρίσκεται εκ των υστέρων για να καταπραϋνθεί ο τρόμος της κοσμικής άγνοιας. Καλέ μου homo sapiens, είμαστε έρμαια..
Το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να λάβεις προληπτικά κάποια μέτρα αντιμετώπισης για τις πιο πιθανές εκβάσεις μιας καταστάστασης έχοντας εκτιμήσει με τον όσο πιο μεθοδικό, αντικειμενικό και αμερόληπτο τρόπο αυτήν την ίδια την πιθανότητα των ενδεχομένων. Αυτό ακριβώς, τίποτα άλλο.
....κι άλλα πολλά παρόμοια στα bookmarks μου. Αλλά πού χρόνος να ασχοληθείς με όλα αυτά τα ωραία όταν δεν προλαβαίνεις καν να μελετήσεις πόσο μάλλον να πειραματιστείς. Απλά συλλέγονται bookmarks "προς ανάγνωση" όπως τα δεκάδες αδιάβαστα βιβλία που έχω συλλέξει "προς μελέτη".
Και ποιο το νόημα? Η οικονομική ελευθερία, θα σου πω, ο απεγκλωβισμός από την καθημερινή δουλειά(δουλεία), να μην έχεις κάποιον πάνω από το κεφάλι σου και να μπορείς να ζήσεις κι όχι απλά να επιβιώνεις.
Με ένα όνειρο τρελοοοό, όνειρο απατηλό..
Και τί και πώς? Όλοι αυτό ονειρεύονται, ίσως επειδή είναι απλά όνειρο, ίσως επειδή στην ουσία δεν πρόκειται να ξεφύγεις ποτέ από φόρους-παρακολούθηση κτλ
Πιόνι. Ένα πιόνι. Ήσουν είσαι και θα είσαι ένας πεσσός προορισμένος να παλεύεις για τον καθημερινό άρτο και να πιστεύεις και να ακολουθείς όλες τα μπουρδοθεάματα που συνεπαίρνουν τα πλήθη και χαλιναγωγούν τα συναισθήματά τους.
Ή τα αισθήματα? Ποια η διαφορά?
Ήταν ένας ντεμέκ μεγαλοσχήμων νευροφυσιοψυχοδοκτορολόγος σε μια ημερίδα λίγο πριν από μένα που ανέφερε τη διάκριση ανάμεσα στις δύο αυτές έννοιες (αισθήματα και συν-αισθήματα) αλλά δεν τονε πρόσεξα καθώς ήμουν αφοσιωμένος στις πίπες που θα έλεγα όταν θα ερχόταν η σειρά μου περί ασφάλειας στην εργασία και οργανωσιακής κουλτούρας και το μουνί της Χάιδως.
Τα ίδια και τα ίδια και τα ίδια δηλαδή, όταν όλοι ξέρουμε (ειδικά μετά τα Τέμπη) ότι η έλλειψη ασφάλειας στην εργασία και τα συνεπαγόμενα πτώματα αποτελούν πολιτική επιλογή και θυσία στον βωμό του κέρδους και της βλακωδώς εννοούμενης ευημερίας των κάθε λογής μεγαλοεργολάβων-αφεντικών-διευθυντών-προϊσταμένων.
"Δεν υπάρχουν εργατικά ατυχήματα, μόνο εργοδοτικές δολοφονίες υπό την ανοχή και τις ευλογίες του κράτους."
Αυτό δυστυχώς δεν μπορώ να το πω δημόσια, μόνο σε τετ-α-τετ κι είναι κάτι που με πνίγει γαμώ το φελέκι μου. Doublethink, γνωστική ασυμφωνία ήτοι cognitive dissonance.
[...cognitive dissonance is described as the mental discomfort people feel when their beliefs and actions are inconsistent and contradictory, ultimately encouraging some change (often either in their beliefs or actions) to align better and reduce this dissonance.]
Έχουμε εκλογές τώρα στα κοντά, αλλά εσύ κοιμήσου Κώτσο, πιες μπύρες, ξεχάσου, πήγαινε σε καμιά συναυλία με συγκροτήματα που άκουγες πριν 20 χρόνια να λησμονήσεις τη μιζέρια της νεοελληνικής μικροαστικής πραγματικότητας σου.
ΞΥΠΝΑ ΜΑΛΑΚΑ ΣΕ ΓΑΜΑΝΕ ΤΑ ΕΞΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΖΟΜΠΙ ΚΙ ΕΣΥ ΓΕΛΑΣ ΣΑΝ ΧΑΝΟΣ
