542. Όσο υπάρχει τράπουλα θα βγαίνουνε ρηγάδες

Σε αυτήν την εποχή οι δικαιολογίες για να μην γράψεις αυξάνονται. 

Η δυνατότητα κάτι άλλο να εκφράσει αυτό που νομίζεις ότι επιθυμείς να εκφράσεις αυξάνεται.  

Είναι Σεπτέμβριος 2026 και υπάρχουν εικασίες ότι ΑΙ agents θα έχουν κατακλύσει το διαδίκτυο μέσα σε έναν χρόνο, με το brainrot να λαμβάνει σάρκα κι οστά και το ιντερνετ να καταρρέει. So be it, στα παπάρια μου, έχω μια Papyrus Larousse Britannica στο χωριό για τέτοιου είδους καταστάσεις.

~*~*~

Η γιατρός χθες στην επίσκεψη μού είπε να πίνω ένα ποτηράκι κρασί κάθε βράδυ, για να... δε θυμάμαι, γιατί κάνει καλό τέλος πάντων. 

Το λουλούδι μου μού είπε να μαζέψω τα ρούχα εδώ και ώρες κι εγώ το ξέχασα.. 

[5 minutes later]

..νταξ τα μάζεψα. Αλλά ως εκεί. Αύριο θα τα βάλω στη θέση τους. Εξάλλου το λουλούδι λείπει. 

Ωραία, νάτο το βρήκα το κρασί. Τιρμπουσόν που στον πούτσο έχω? Δεν έχω, άρα δε θα κάνω καλό στον εαυτό μου σήμερα στο κομμάτι του... δε θυμάμαι.

 [2 minutes later] 

Α να και το βρήκα, και το κρασάκι αυξάνει την καλή την HDL τη χοληστερόλη. 

Αυτό μού είχε πει η γιατρός. Δε θυμάμαι τί άλλο μού έλεγε καθώς το μυαλό μου χαονόταν βλέποντας με απέναντι σε έναν καθρέφτη χυμένο σε μια καρέκλα με το προκοίλι και τη φαλάκρα του μεσήλικα να συζητάμε για τους σκιτζήδες που έφαγαν τον Μαζωνάκη με σαμανικές και κβαντικές τεχνικές, κάτι για την βιταμίνη τη D που μου λείπει, κάτι για μια μαγνητική για ένα χελωνίδιο ή κάτι τέτοιο στην πλάτη, κάτι για τα συμπληρώματα, το κατισικίσιο γάλα, τον σίδηρο, το σπληνίδιο ή κάτι τέτοιο από τις γροθιές που έχω φάει στα πλευρά επειδή πιο πολύ προστατεύω το κεφάλι. 

Αλλά το μυαλό μου προσπαθούσε να ταξίδεψει σε παράλληλα σύμπαντα, σε πιθανούς αλλά και απίθανους κόσμους (possible and impossible worls κατά τον Yagisawa) όπου εντάξει στην τελική με τα πολλά (τα πάρα πάαααρα πολλά) θα έχω εξασφαλίσει την κβαντική αθανασία... 

Όμως το μόνο που κατάφερα ήταν να μείνει κολλημένη η διακοσμική ταυτότητα μου (Transworld identity) στο 5D φάσμα των κόσμων με όλες τις πιθανές διατάξεις των τριχών της κεφαλής της γιατρού, με αποτέλεσμα? 

(Πίνακας μαγικού ρεαλισμού ζωγραφισμένος στο χέρι χρησιμοποιώντας μολύβια ΗΒ- έτος 2026) 

Όταν την κοιτούσα να αντικρύζω το κεφάλι της σαν να περικλειόταν από μια παχύρρευστη φωτιά καθώς δεν με πολυ-ενδιέφεραν τα λεγόμενα της κιόλας να σου πω την αλήθεια. 

Εκείνο που ήθελα και τελικά έγινε όταν συγκεντρώθηκα ήταν (όχι χωρίς πίεση από τη μεριά μου) να μου γράψει τις εξετάσεις στο αίμα που ήθελα κι είχε αναφέρει σε προγενέστερο χρόνο για να δω όχι αν άλλα πόσο με έχει επηρεάσει η έκθεση στο περιβάλλον του διυλιστηρίου τους τελευταίους μήνες. 

Τί να σου πω δεν ξέρω, ώρες ώρες αισθάνομαι το όλο σκηνικό ξένο. Ή εγώ ξένος σε όλο το σκηνικό? Δε γαμιέται, στην τελική πρέπει να μάθω.