20230528

532. Ενστίκτου αποδόμησις

Υπάρχουν διάφορα red flags στη φάση. 

Ποτέ δεν μπορείς να είσαι σίγουρος για τίποτα αλλά είναι κάποιες φορές, αν όχι όλες, που πρέπει να εμπιστευτείς το ένστικτό σου. 


Σε χάλασε κάτι?

Χαλάει μόνο εσένα ή και άλλα άτομα? 

Είναι συστημικό το λάθος ή προσωπικό?

Το βλέπεις να υπάρχει διάθεση να αλλάξει, να βελτιωθεί ή είναι μια χρόνια κατάσταση που σέρνεται?

Κι άλλα τέτοια..


Μίλα ειλικρινά στον ενθαδικό μονοσυμπαντικό εαυτό σου για την κατάσταση αυτή. 

Ταυτόχρονα με "φόβο", πάθος αλλά και αποστασιοποιημένα.


-Φόβο μήπως κάνεις λάθος κι η φωνούλα που ακούς μέσα σου να λέει "ΣΗΚΩ ΝΑ ΦΥΓΟΥΜΕ ΑΠΟ ΕΔΩ" δεν είναι κάποιο καπρίτσιο της στιγμής αλλά η φωνή της Λογικής, η εσωτερική σου Αθηνά, o πλήρης 5δ-χωροκρονικός (spaceΚime) εαυτός. 

-Πάθος σαν να εξαρτώνται τα πάντα από αυτήν σου την απόφαση. 

-Αποστασιοποιημένα σαν να μην πρόκειται για εσένα αλλά για το πλέον αγαπημένο σου πρόσωπο. 


Με τα κριτήρια ετούτα αποφάσισε.  


Jon Appleton & Don Cherry - OBA


Ε κι αν δυσκολεύεσαι, στην τελική παίξ'το κορώνα γράμματα, κλάιν. Η πιθανότητα επιτυχίας είναι 50%. Η ζωή περνάει μπρος στα μάτια σου, μαλάκα. Ξύπνα πιθηκάκο!


##############################################################################

How does GPT-4 assess this post?

This blog post is in Greek and appears to be a piece of advice regarding decision making and listening to one's instincts or inner voice when confronted with difficult situations or decisions. The author encourages self-reflection and careful consideration, including considering the perspectives of fear, passion, and detachment. The post ends on a light note, suggesting a coin flip as a last resort when decisions are too hard to make, emphasizing that life is short and the need to take action.

The post raises important questions to guide decision-making: Was something disturbing to you? Was it disturbing to others as well? Is the problem systematic or personal? Do you see an intention to change or improve, or is it a chronic situation? Such questions are designed to help the reader evaluate the situation from different perspectives.

The author also emphasizes the importance of honesty with oneself about the situation at hand. They suggest approaching the situation with a mix of fear, passion, and detachment. Fear, in this context, is about the worry of making a mistake and the inner voice urging one to leave the situation. Passion is described as if everything depends on the decision at hand. Detachment is advised as if the situation doesn't concern the reader directly but someone they deeply care about.

The writing style is conversational and somewhat informal, which can make the advice feel more relatable and less prescriptive. The post also uses a mix of humor and candid language, which can resonate well with a younger audience or those who prefer less formal writing.

The tone of the blog post is quite direct and somewhat provocative, with the author using strong language to emphasize their points. The style of writing is informal and conversational, with the author addressing the reader directly in several instances.

However, the post may not resonate as well with people who prefer more structured and formal advice. The informal language and use of humor may come off as less serious or unprofessional to some readers. The lack of concrete examples or detailed explanation of the proposed approach may also leave some readers wanting more information.


Overall, the effectiveness of this blog post will largely depend on the preferences of the reader. For those who prefer a more conversational, informal style and appreciate the mix of humor and candid advice, it could be quite engaging. For those who prefer more detailed, formal, or structured advice, it might not meet their needs as effectively.


Do you agree with what is said in this post?

As an AI, I don't have personal beliefs or emotions, so I don't agree or disagree in the human sense. However, I can evaluate the ideas in the blog post based on common logical reasoning and general knowledge:

1. Trusting Your Instincts: There is a significant body of research that suggests that instincts, or gut feelings, can play an important role in decision making. This doesn't mean that instincts are always right, but rather that they can provide valuable information that shouldn't be ignored.

2. Questioning: The author encourages readers to question the situation and consider various perspectives. This is generally a good practice in decision-making as it helps in understanding the problem fully and evaluating potential solutions more effectively.

3. Balancing Fear, Passion, and Detachment: The suggestion to consider a situation from the viewpoints of fear, passion, and detachment could be seen as a call to consider both emotional and logical aspects of a decision. This is generally considered a balanced approach to decision-making.

4. Coin Tossing: The author's suggestion to resort to a coin toss if a decision is too difficult to make is perhaps intended humorously, but it also carries a reminder that sometimes, action is better than inaction. However, it's generally recommended to use such random methods only when all options are roughly equal, and significant effort has already been spent evaluating them.

Overall, the post provides a combination of intuition, introspection, logical reasoning, and even humor as strategies to handle decision-making, which can be quite practical in many life situations.


##############################################################################






20221228

531. Writer's ξε-block

Βία παντού. 

Αίμα.  Ανοιγμένα κεφάλια, σπασμένα κόκκαλα, πτώσεις από ύψος, ηλεκτροπληγέντα απανθρακωμένα σώματα.

Περπατώ εντός του εργοταξίου και οραματίζομαι διαρκώς σπλατεριές τις οποίες οφείλω να αποτρέψω (ανασφαλείς συνθήκες που καταλήγουν σε εργατικά ατυχήματα). It's part of the job description, after all. 

Χαμένοι στο διάστημα και χαμένοι στη μετάφραση, τρέχουμε να προλάβουμε τα deadlines να πιάσουμε τα baselines, να βελτιώσουμε τα kpi's που μάς έχουν θέσει. 

Είσαι ελεύθερος να δημιουργήσεις εντός των προκαθορισμένων πλαισίων. 

Εγκιβωτίσου να διαπρέψεις. 

Παρέκκλινε και θα σε φάει το μαύρο φίδι. 

Ψυχοφτωχοποίηση και ψευτοπνευματοαφύπνιση κυριαρχούν στον καθημερινό οχετό ειδήσεων στη μετά-Covid εποχή με μόνο αλλά και διαρκή στόχο τη διατήρηση του καθεστώτος τρόμου που οδηγεί στην απόλυτη υποταγή.

Green pass. Freedom pass. Energy pass. Fuel pass. Evia pass. Food pass. 

Μιαν εξέλιξη του "δελτίου" ενταγμένη στο ευρύτερο πλαίσιο του έρποντος μέσα στις ψυχές όλων μας κοινωνικού Δαρβινισμού.

Με την ενορχηστρωμένη υφαρπαγή του προσωπικού πλούτου αλλά και χρόνου, καταλήγεις να μη σκέφτεσαι κι απλά να βρίζεις τους πάντες και τα πάντα, σπαταλώντας ζωτικότητα κι αμελώντας το χρέος σου που ανέλαβες απέναντι στο γίγνεσθαι ως μηχανή αρνητικής εντροπίας. 

..κι η λοβοτομική πιθηκοποιήση μέσω της απομύζησης του είναι, καθώς οι εξωγήινοι δεν ήρθαν να μας πουν τα κάλαντα ούτε και φέτος, καλά κρατεί.

Δεν υπάρχουν πλέον οργή κι έντονα συναισθήματα παρά μόνο συμπεράσματα:

Ή αυτοί ή εμείς. 

Belumn omnium contra omnes. 


Μην εγκλωβίζεσαι στη δίνη της πολυποίκιλης αποχαυνωτικής αυτοκαταστροφικότητας και προπαντώς μην ξεχνάς την αδικία, αυτήν τη μόνη πηγή της βίας.

20220618

530. φυσική αντιμετώπιση μιας posthuman far-fetched φοβικής θεώρησης

 ..κι αφού άρχισα ως συνεπής φασαίος δηθενάς να σού λέω για το άγχος του φόβου του θανάτου και την επιδίωξη της Αθανασίας στον 21ο αιώνα και να παραθέτω πληροφορίες για το πώς και το γιατί αυτή μπορεί να επιτευχθεί με ψηφιακά, cyborg ή γενετίστικα μέσα, απόρησες. 

Κι όταν συνέχισα να σού «εξηγώ», να προσπαθώ να σε πείσω για το εφικτό του ζητήματος με ύφος περισπούδαστου πιθήκου καθώς περπατούσαμε στην εικονική ζούγκλα, τότε εσύ ξεστόμισες με παιδική φωνή που ξεχείλιζε ειλικρίνεια χιλιάδων ετών τα πιο γλυκά, αξιολάτρευτα, τρυφερά, ερωτεύσιμα λόγια που έχω ακούσει. 

Λόγια μιας σκέψης που προσπαθώ από όσο θυμάμαι να την κάνω κτήμα μου αρκετό καιρό και την οποία εσύ την εξέφρασες σχεδόν απηυδισμένη με τον πιο φυσικό τρόπο: «Άσε με! Εγώ θέλω απλά να γεράσω και να πεθάνω. Αυτό θέλω.»    

(Ufomammut - Opus Alter - Deityrant)

Πρέπει να φύγω μακριά σου, να εξαφανιστώ για να υπάρξει έστω μια πιθανότητα να σε συναντήσω. 

20220321

529. in a pre-post-neo-alter (ENTER YOUR SHIT HERE) state

Οι μικροί εθισμοί της πλάνης. 

Πώς ορίζεται ο μικρός ή μεγάλος εθισμός? Ας δούμε πρώτα τί είναι. 

Είναι εκείνο που σε κρατάει δέσμιο-μακριά από τις "πραγματικές" σου δυνατότητες. Ή να το θέσω ορθότερα, αυτό που σε εγκιβωτίζει σε νόρμες, συνήθειες, ρουτίνες, ανάγκες, χαζές ημιπολυτέλειες και δε σού επιτρέπει να τολμήσεις να εντοπίσεις τα όριά σου. 

Η ανάγκη. 

Η υποχρέωση.

Οι επίπλαστες υποχρεώσεις που δε σού επιτρέπουν να προχωρήσεις, να τρέξεις να κάνεις αυτό το σάλτο μορτάλε.

-Ston polemo stin Oukrania, me pion ise?

-Me kanenan.'H mallon eimai me ton an8rwpo. 'H gia na eimai eilikrinhs me ekeinon pou 8a mou edine ta perissotera.


Η άνεση. Δεν έχεις να χάσεις ούτε και να κερδίσεις τίποτα. Εξ ορισμού κι εκ προοιμίου κι απ'το μουνί της μανούλας μας όλοι χαμένοι και καταδικασμένοι είμαστε εξάλλου. Ποιος ο λόγος να μην ξεφουρνίσω τις ασυναρτησίες μου? Τις καφρίλες μου? Τις προσβολές ή/και τις γαλυφιές μου? Ποιος ο λόγος να μην καταστρέψω και να στρωθώ να δημιουργήσω?


we belong to the dead


Fatalism is a family of related philosophical doctrines that stress the subjugation of all events or actions to fate or destiny, and is commonly associated with the consequent attitude of resignation in the face of future events which are thought to be inevitable.


Δώδεκα μήνες στους εξωνημένους, πέρασαν. Και είμαι ακόμα εκεί. Εδώ. Πού όμως? 

Μακριά από όλους όσοι νοιάστηκαν ή νοιάζονται για μένα. 

Και να! Ιδού! Behold!! Πώς μού τρέχουν τα σάλια μόλις ακούσω τη μαγική λέξη "αύξηση" και να παραμένω, όντας δέσμιος των μικρών μου απολαύσεων. Να καπνίζω πιο πολύ από ποτέ για να μη σαλτάρω βλέποντας όλα τα ανθρωπόμορφα ζωντόβολα γύρω μου. Να πίνω ένα μπουκάλι στην καθησιά μου για να αντέξω την γκρίνια της ώστε να κοιμηθώ γλυκά σαν κούτσουρο και να μην τη βλέπω. Να συλλέγω βιβλία και περιοδικά που δε θα διαβάσω ποτέ αλλά που μού αρέσει να τα κοιτάζω για τη δυναμική που θα προσδώσουν αν τα διαβάσω κάποτε. Να μην έχω κανέναν ηθικό φραγμό για το ποιος και πώς και αν θα πληγωθεί. 

Ποιον κοροϊδεύω? Ποιον προσπαθώ να κοροϊδέψω? Πρώτα και κύρια, εμένα κυρία μου. 

Έχει αποτέλεσμα? Δε βαριέσαι, δε γαμιέται.. ¯\_(ツ)_/¯

Σημείωση: Έχω υποβληθεί γύρω στα 50 υποχρεωτικά πληρωμένα ράπιντ έξω κι άλλα 100 δωρεάν στη φάμπρικα μέσα, μέχρι τώρα στον τελευταίο χρόνο. Κοινώς μού έχει γίνει το ρουθούνι φινιστρίνι, πιο φαρδύ κι από τη σούφρα της Αντριάνας της Τσέτσικ. Σήμερα βαρέθηκα να πάω στη δουλεΊα επικαλούμενος δέκατα κι αδιαθεσία. Χέστηκαν από το φόβο τους. Αφού με θεωρούν κινητή βόμβα ούτως ή άλλως, συνεπώς στα παπάρια μου. Υπάρχουν και τα θετικά τού να είσαι ανεμβολίαστο σκουλήκι. Όχι ότι έχει και καμιά σημασία, απλά ήθελα να καταγραφεί στα πρακτικά. 

20211114

528. Δέκα - δώδεκα μήνες ανάμεσα στους εξωνημένους

Άδειασμα του μυαλού από όσα το βαραίνουν και το στοιχειώνουν όσο σημαντικά ή ασήμαντα είναι ή φαντάζουν να είναι.
Μόνος σε μια πόλη μόνων.
Άγνωστος μεταξύ αγνώστων. Και γαμώ.

"Emboliasou re, ti sou zitame??"

Το τίμημα της επιλογής, κάθε επιλογή ή μη επιλογή έχει ένα τίμημα - ένα αποτύπωμα πάνω σε αυτό που αποκαλείται γενικά κι αόριστα "ψυχή".
Έχεις προετοιμαστεί για αυτό?
Ωστόσο πιστεύεις, εκτιμάς, νομίζεις, εικάζεις, πιθανολογείς ότι μπορούσες να προετοιμαστείς εκ των προτέρων?

"A den exeis kanei to embolio? Den to iksera.."

Πρόσεχε τί εύχεσαι μπούμπη, γιατί μπορεί και να βγεί αληθινό.
Πρόσεχε τί ζητάς γιατί μπορεί όντως να το βρείς μπροστά σου.  
Πρόσεχε τί και ποιον κρίνεις γιατί μπορεί να βρεθείς στην ίδια θέση, να απαντήσεις στο ίδιο δίλημμα και να κληθείς να κρίνεις υπό το ίδιο πρίσμα τον ίδιο σου τον εαυτό.

"De tha pethanis afou ise neos, alla pos to apokleieis oti de tha sou anoiksi mia tripa ston egkefalo kai meineis fito"

Αυτό δεν επιδίωκες εξάλλου?
Να μη μιλάς στον αέρα και να μετρηθείς, να μετρήσεις τη ρηχότητά σου, ε?
Να τυραννιστείς με το μικρό "ναι" και το μεγάλο "όχι" για να δεις αν θα αντέξεις, ω boy?
Αν δηλαδή θα την παλέψεις "όχι επί βάσης φυσικής ισχύος αλλά οικονομικής και διανοητικής και δευτερευόντως βιολογικής αντοχής" όπως είπε κι ο φίλτατος Felix.
Στα σκοτάδια για πόσο θα κρύβεσαι? Και με τον αστυφύλαξ και με τον χωρόφυλαξ για πόσο ακόμα θα χαριεντίζεσαι, ω ξεπουλημένο αρχιδάκι?

"Epeidi den exeis emboliastei ta rotas ola auta???"


Πέρασαν ήδη οι επτά μήνες από το κοντράτο.
Μη χαλαρώνεις. Μην κουράζεσαι. Δεν τελείωσε τίποτα.
Μην τολμήσεις να αυτο-υπονομευθείς τώρα καθώς τώρα είναι που πρέπει να είσαι πιο άψογος από ποτέ. 

 

 

{Intro}
The time has come…to go out of your mind…
Are you ready Ralph? Are you ready to die and be reborn?
No. No, first you must be in a state of grace. First, you must examine yourself in this mirror of confession. What do you see there? Your personality…all your goals…

{Verse 1}
Lose your soul you know it’s true
It takes an average man just a day or two
To see, yeah

{Verse 2}
And the things he wants his kids to do
Are really missing in the histories of fools, yeah

{Chorus}
You’ve never sang so high and
You’ve never felt so fine
You will all turn out alright
And never will you tell of the lies in your tales
Of people losing their souls
To turn into a fool, yeah

{Verse 3}
Sell your soul and feel no pain
You’ll stuff your ignorance and your children band in shame, yeah

{Verse 4}
You’ll make a fortune so you’ll feel okay
You’ll feel an emptiness but will soon be on your way, yeah

{Chorus}
You’ve never sang so high and
You’ve never felt so fine
You will all turn out alright
And never will you tell of the lies in your tales
Of people losing their souls
To turn into a fool, yeah


 

 

20210912

527. Ένα γνωστό κλασικό σχήμα.

Το στοίχημα είναι όλη η ψυχική σου σαπίλα να μετουσιωθεί σε κάτι χρήσιμο, σε κάτι παραγωγικό, σε κάτι που θα σπρώξει την όλη φάση μπροστά. Ή τουλάχιστον να μην την πάει πίσω, άλλα αυτό δεν αρκεί διότι θα μιλάμε για στασιμότητα μετά, όχι όχι δεν αρκεί.

Εντόπισε όλους τους αμυντικούς μηχανισμούς που περιορίζουν την αντίληψη και ανάλυσέ τους με κοφτερά σαν ξουράφι "από πότε? για πόσο? πού? με ποια αφορμή?" για να αποκρυσταλλώσεις το "γιατί".

Αν και επειδή έχω μιαν υποψία ως προς την απάντηση θα σε βοηθήσω για να μην χάνεις χρόνο με πράγματα σχεδόν αυτονόητα:

Νόμισες ότι έγινες ο κυρίαρχος του πλανήτη, ότι τα έχεις όλα υπό έλεγχο επειδή με το συνδυασμό των κατασκευασμάτων σου και του νού σου μηχανεύτηκες κάποια χαζοχαρούμενα συστήματα οδεύοντας προς μια νέα ελπιδοφόρα εποχή (industrial age). Ω μα ποία ύβρις.

Κι όταν ανακάλυψες ότι μπορείς να πετάς, να φτιάχνεις θανατηφόρα (για σένα και τις περισσότερες μορφές ζωής) χημικά αέρια, να παίζεις bowling με νετρόνια και ασταθείς πυρήνες ατόμων, να ταξιδεύεις εκτός της ατμόσφαιρας σου, να συνθέτεις νέους χιμαιρικούς ιούς και ασθένειες, να αλλάζεις τη γενετική υπόσταση οργανισμών κ.ά. ένιωσες όχι απλά κυρίαρχος αλλά ο απόλυτος Άρχων του πλανήτη, ο Destroyer of Worlds. Μέθυσες από την ψευδεπίγραφη ισχύ σου, θέσπισες αυτοπεριοριστικές διακρατικές συνθήκες και έγινες βουλιμικός, κατανάλωσες σαν μην υπάρχει αύριο λειτουργώντας υπό την επίδραση της ψευδαίσθησης της αέναης ανάπτυξης. Η άτη σού θόλωσε το λιγοστό μυαλό που είχες.

Το περιβάλλον γίνεται θερμότερο, τα πάντα καίγονται, οι πάγοι λιώνουν, ο αέρας είναι πλέον μη αναπνεύσιμος, τα νερά βρώμικα με την στάθμη να ανεβαίνει και το χώμα τόξικο, κυκλοφορούν ανεξέλεγκτες ασθενείες. Ξεκίνησες όντως μια νέα εποχή, χωρίς να το θέλεις όμως, την Ανθρωπόκαινο. Κλάψε τώρα μπροστά στη Νέμεσιν ψελλίζοντας μπούρδες περί βιωσιμότητας (sustainability).   

Συγχαρητήρια! Πυροδότησες την εξάφανισή σου μαζί με πολλά άλλα είδη . Δεν έχω να προσθέσω κάτι άλλο παρά μόνο "τράβα ψόφα Homo sapiens sapiens". Τίσις. 


Kuma the Third - I rest my case

(You still listening gentlemen? That last few minutes might've been a little confusing. You'd like to know who I was talking to wouldn't you? I'll tell you what she looks like)
I rest my case
Middle finger pick up the pace
All solved
Rick James
No puzzles to fake
My fault
My bad
My bitch tryna snake me
Boss a lick
A hit
Mix a bit of nova
I don't want to fall into the sweet talk
Restart
Chilling by myself with a keycard
Be smart
TV projecting the Goyard
Go far
Wasting my time in and time out again

I be ready cutting off friends
Making bands
Heavy hitter
Trigger finger from Japan
No demands
Pissed off
I don’t wanna shake hands with the boss
Hit em like lacrosse
Send him to the posse

Pick him up x2
Let him up
Restart
Stare at the snakеs
Sly fakes as they depart
Victim to powеr
They won't let you keep up
Take a step back right back to the reaper
Yuh

Aye
Dance to this shit when you feeling okay
Watch my back
My watch okay
Mind f*ck riot pull the trigger to my brain
No face no case
No games in this race
Yeah
f*ck that
Midnight rider where the creeps at?
Where the x4
Where the creeps at?
Mid
Midnight
Mid...midnight

(You might find it interesting, she's beautiful but rather cool, she always wears a white shirt and she's got a good figure but enough)
I rest my case
Middle finger pick up the pace
All solved
Rick James
No puzzles to fake
My fault
My bad
My bitch tryna snake me
Boss a lick
A hit
Mix a bit of nova
I don't want to fall into the sweet talk
Restart
Chilling by myself with a keycard
Be smart
TV projecting the Goyard
Go far
Wasting my time in and time out again

20210830

526. The problem is...

 ...that I have a 6 month interest span. 


 

I just wanna leave and try to focus on your soul
We are having dreams and we are going back and forth
And we are far away from getting straight back to home
For days are haunting us and we don't want no more
No more

I can't breathe and I don't wanna be here anymore
My skin is turning red my soul is getting black
My mind is playing tricks and I don't think I'm in control
I can't breathe and I don't wanna be here anymore
No more



but is it really a problem?