469. τζάστ 4 φάν








Τις πιο δημιουργικές μου μέρες μέχρι τώρα τις έχω περάσει παραμετροποιώντας τον υπολογιστή μου, ακούγοντας φρέσκια μουσική και ανακαλύπτοντας κάποια καινούργια δυνατότητα.

Υπάρχουν αρκετά όνειρα, πολλά εκ των οποίων είναι τόσο απλά και αυτονόητα που δε θεωρώ πως είναι καν άξια λόγου. Διαπιστώνω όμως πως το θέμα είναι ότι λίγα άτομα τα συμμερίζονται επειδή δεν έχουμε τις ίδιες παραστάσεις, τις ίδιες αισθητηριακές προσλήψεις, τις ίδιες ανάγκες, τα ίδια απωθημένα. Σε αυτό το αχανές σύστημα των 7+ δισεκατομμυρίων χαοτικών συστημάτων που αυτοαποκαλούνται "άνθρωποι" η υπέρτατη πρόκληση είναι να βρείς τον κοινό τόπο.
Ωστόσο καμία ιδέα "μου", καμία σκέψη "μου" δεν μπορεί και κυρίως ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ να τη θεωρήσω πρωτότυπη ή μοναδική, δηλαδή κτήμα "μου".

Έρωτας και Θάνατος. Αυτές οι δύο καταστάσεις του πιθήκου είναι που καθορίζουν τη συντριπτική πλειονότητα των υποθέσεων. Έρωτας και Θάνατος. Και όταν λέμε Έρωτας εννοούμε κάθε είδους πώρωση, όχι μόνο τη σεξουαλική. Όταν λέμε Θάνατος εννοούμε απλά την πάυση των ζωτικών λειτουργιών. Απλά πράγματα. Απλά αλλά και τόσο σύνθετα.

Δεν αντέχω όμως πλέον να βρίσκομαι άλλο ανάμεσα σε δούλους των οποίων αποζητώ την έγκριση προκειμένου να ανέβω. Πού? Μα φυσικά στην ιεραρχία των δούλων. Όταν λειτουργείς έτσι, αναπόφευκτα αναπτύσσεις κάποιες χαμερπείς συνήθειες οι οποίες και καταλήγουν να γινονται φύση σου.

Όταν είσαι δούλος περιμένεις πώς και πώς να περάσει το οκτάωρο (στην καλύτερη), να έρθει η μέρα Παρασκευή προκειμένου να αράξεις.
Όταν είσαι ελεύθερος η αγαπημένη σου ημέρα είναι η Δευτέρα διότι νιώθεις πως έχεις άφθονο χρόνο μπροστά σου για δημιουργία.

Σκέφτομαι άρα υπάρχω και το τί σκέφτομαι καθορίζει τον τρόπο με τον οποίον υπάρχω.

Σημείωση 1: Υπάρχει η ειδική περίπτωση των εξαιρετικά επιμελών δούλων που ηδονίζονται με τη Δευτέρα και ανυπομονούν να σκοτώνονται και να παράγουν όσο το δυνατόν περισσότερα για του αφέντη το φαϊ. Υπό μία έννοια λοιπόν αυτοί ανήκουν στους φύλακες του Matrix, τους φύλακες του κοινωνικοοικονομικού πλέγματος που πνίγει κάθε έκφραση δημιουργικότητας. [Conspiracy Theory Mode: ON] Μην απορείς λοιπόν που η κυβέρνηση θέτει τόσους φόρους στους ελεύθερους επαγγελματίες αφού η επιβίωση κάθε εξουσίας εξαρτάται από την ικανότητά της να καταπνίγει οτιδήποτε δυνητικά μπορεί να την αμφισβητεί. Ωστόσο δεν αντιλαμβάνονται ότι με το να μεταθέτουν την άσκηση της πολιτικής στους τεχνοκράτες του εξωτερικού το μόνο που καταφέρνουν στην τελική είναι να καταδεικνύουν τη ματαιότητα της δικής τους ύπαρξης. [Conspiracy Theory Mode: OFF]

Σημείωση 2: Πρέπει να αρχίσω να γράφω ολόκληρα κείμενα με το [Conspiracy Theory Mode] σεταρισμένο στο ΟΝ.

No comments: