418. εν απουσίᾳ

AT SEA
THE BIGGEST DANGER
IS LAND

417. αφιερωμένο...

...στη γενιά μου (Gen Y),
τη γενιά της πλάνης, του παραμυθιάσματος, της έλλειψης οράματος.
Τη γενιά ημών των αθεράπευτων παλιμπαιδιστών και δούλων δίχως ευδιάκριτο αφέντη.

Κανένα αίτημα, καμία ουσιαστική απαίτηση- μόνο λεφτά θέλουμε, να ξαναζήσουμε τη λαμπρή δεακετία του ΠΑΣΟΚ και της χαίτης, να μην καίγεται ο σβέρκος.
Ναι το λατρεύουμε το κιτς. Και τα λεφτά. Πολύ τα λατρεύουμε αυτά αλλά νομίζω το είπα ήδη.

Αφιερωμένο ειδικά στα παιδιά του 1983, εμάς τους ευλογημένους που θα σώσουμε τον κόσμο θα το δεις!! Άντε οι ΕΛ να έρχονται λέμε..



Μόνη ελπίδα μεγαλείου μια διαστρική σύρραξη στα πλαίσια αναζωογόνησης του συμπαντικού καπιταλισμού.  Όχι τίποτα άλλο, μετά θα έρθει κι η ανάπτυξη ως ανάγκη ανοικοδόμησης του πλανήτη. Κι όταν με το καλό κοπάσει προς τα μέρη μας θα την εκεράσουμε καφέ , θα παίξουμε κανά Pro, θα πιούμε μερικά σφηνάκια, θα βολτάρουμε.

416. yeah

Siren's call
From the sea
Raging current
Pulls us under
Fighting for air
Scream for release
As colors dance and weave

To the universe we send
A reflection

Adrift in the ocean
Colors take hold
Shadows take shape
Shimmering
Neutral substratum
Vast without end
Our heart's evolution

Dreams of gods
Of us
Of the fall
Dreams of mountains
We feel
To the marrow
To commune
With what we lost

Βαθιές ανάσες .

Το άγχος είναι αυθυποβαλλόμενο.

Κάτω οι ώμοι και το κεφάλι σε ευθυγράμμιση με το κέντρο της γης.  Πάνω σου στηρίζεται και ισορροπεί ολάκερο το σύμπαν.
Σούπερ.

Όλα γαμάτα. Με οδηγό τον ορθό λόγο και τα ιπτάμενα ασημοκαρχαρίνια θα επικρατήσουμε στη μάχη για

415. παλιό χειρόγραφο

Στις μετακομίσεις μοιραία θα χάσεις αλλά και θα βρείς κάποια πράγματα όπως είναι η παρακάτω χειρόγραφη παράγραφος που βρέθηκε σε ένα τετράδιο που προστάτευε τον πάτο ενός χαρτοκιβωτίου το 2010. Από το γραφικό χαρακτήρα μου κρίνω πώς είναι προγενέστερο, δύσκολο αλλά και αδιάφορο να προσδιορίσω πότε. Τώρα τα γράμματα μου είναι εντελώς klein.

Συνειδητοποιώ πως τα έχω πολύ χύμα τα χειρόγραφα και δεν έχω καμία όρεξη να τα ψαχουλέψει κανά μαλακισμένο ανήψι το 2050.. phuck

414. Κώτσο, πού πας?

Μόνο τα τυπικά απομένουν για να την κάνω μέσα του Ιούνη για την Αραβία κι από 'κει να μπαρκάρω.

Καταμεσής του Ινδικού θα προσπαθώ λοιπόν στον ελεύθερο χρόνο να μάθω να λύνω τον κύβο του Rubik, να εξασκηθώ στον Ζεν διαλογισμό και να κατανοήσω τις αρχές της αρμονικής ανάλυσης ακούγοντας J. S. Bach. Όσα δεν έκανα στη στεριά δλδ επειδή καθόμουν και έβλεπα τσόντες. 
Ποζεριλίκι και ΔΗΘΕΝ παντού και πάντα.

Πήρα οδοντικό νήμα για 7 μήνες – ωστόσο και να το απλώσω δεν αρκεί για να πιάσει το μήκος του πλοίου.

Είμαι εντελώς ψαρωμένος και τα δάκρυα στερέψαν.

Κυρίαρχος πλέον ο τρόμος.

-    Το σκέφτηκες καλά?
-    Το σκέφτηκα αρκετά. Το αν θα δικαιωθώ ή αν θα πάρω το βραβείο της ανοιχτής παλάμης, αυτό θα το δείξει η νεκροψία.
-    Φοβάσαι?
-    Φυσικά και φοβάμαι. Για την ακρίβεια έχω χεστεί πάνω μου.
-    Οι γονείς τι λένε?
-    Τους κακοφάνηκε αλλά με στηρίζουν από την πρώτη στιγμή.
-    Και με το κορίτσι τι γίνεται?
-    (παύση) Δύσκολα.

Άφθονα τα τραγούδια για την περίσταση αλλά δε χρειάζεται να πρωτοτυπήσω νομίζω. Να θυμάσαι απλώς πως αυτό που εσένα ενδεχομένως σου μοιάζει γραφικό , εμένα μου καλμάρει την καρδιά, μαλάκα.




Μόνος με τις συνέπειες των επιλογών μου. Ίδωμεν.

413. λογικές σκέψεις μετά από μια παρανοϊκή βιβλιοπαρουσίαση

Απ’όσα καταφέρνεις μόνο ικανοποίηση μπορείς να αντλήσεις. Μόνο ικανοποίηση έχεις δικαίωμα να αντλήσεις.

Η ευτυχία είναι μια στιγμιαία κι όχι διαρκής έννοια. Απρογραμμάτιστη, συμβαίνει όταν δεν το περιμένεις. Όποιος σε έχει πείσει για το αντίθετο προσπαθούσε να κοροϊδέψει τον εαυτό του και πήρε κι εσένα η μπάλα.

Ευτυχισμένες στιγμές θα έχεις να θυμάσαι. Στιγμές.
Κι αν προσπαθήσεις μόνο, γεμάτες ικανοποίηση χρονικές περιόδους.

Το να αποζητάς την ευτυχία αποτελεί συνταγή μιζέριας. Διότι όσο και να κυνηγάς ετούτη τη χιμαιρική κατάσταση θα βυθίζεσαι ολοένα και περισσότερο στο άγχος και τη μελαγχολία της αποτυχίας. ΜΟΝΟ ΑΠΟΤΥΧΙΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΟΤΑΝ ΚΥΝΗΓΑΣ ΤΟ ΑΝΕΦΙΚΤΟ.

Πρέπει να συνειδητοποιήσεις πως άλλο πράγμα είναι η δυστυχία κι άλλο οι αναπόφευκτες δυσκολίες της ζωής.

Και για να ξηγούμαστε, θεωρώ τη θλίψη ως τη φυσική κατάσταση ενός στοιχειωδώς ενσυνείδητου ανθρώπου.

412. ο μίτος της ORAL-B

Τα κίνητρα, ναι αυτά, δύσκολα γίνονται κατανοητά.

Είμαι το προϊόν μιας άλλης εποχής κι ο κόσμος το προϊόν της θέλησής μου.

Ύλη χώρος και χρόνος στο σύνολο τους ταυτίζονται με την πληροφορία που εδράζεται μέσα στο κεφάλι.

Εσύ που..
Όλοι εμείς που..
Φοβόμαστε, αγχωνόμαστε, γαμιόμαστε, θλιβόμαστε και στο τέλος ψοφάμε.

Ευτυχώς κανείς δε με αναγνωρίζει πια αφού κι εγώ κανέναν δε θέλω να γνωρίσω.

Σιωπηρά θα την κάνω με ελαφρά όταν δεχθώ την κλήση από αυτούς εκεί στην Ακτή. Κι ελπίζω να έχω πάρει μαζί μου αρκετό οδοντικό νήμα.
Όχι λιγότερο μα ούτε και περισσότερο από όσο θα χρειαστώ.