390. phuck

Όσο περνάει ο καιρός αντιλαμβάνομαι στο πετσί μου ότι ο ορισμός του επιτυχημένου εντός των ατόμων της λεγόμενης μεσοαστικής τάξης ταυτίζεται με εκείνον που στη διεθνή βιβλιογραφία αναφέρεται ως "highly trained monkey".

Ευκολάκι, δικέ μου. Ευκολάκι..

389. ta sxolika eimaste emeis 01:11 p.m.

Ξεκινάς κάτι για να τελειώσεις.
Τίποτα ποτέ δεν έμεινε κρυφό, οπότε μη σκέφτεσαι να λιγοψυχήσεις.
Το όραμα. Φθίνει. Η πραγματοποίηση του πλησιάζει.
Θυμάμαι κάποτε που.. Ήταν, ναι, καλά τότε επειδή δεν γνώριζα ότι μπορεί και να μη μάθω ποτέ όσο και να προσπαθήσω.

Τα βιβλία στη μέση αφημένα λες και φοβάμαι πως θα τελειώσει κάτι που δε θέλω. 

Όταν δε γνωρίζεις κάτι είναι καλύτερα να σωπαίνεις, που λέει και ο Λουδοβίκος (όχι των Ανωγείων).

Υποκρισία κι ευσεβείς πόθοι. Κάποτε είχε ξεκινήσει ως αστείο, εξελίχθηκε ως φάρσα και κατέληξε ως τραγωδία.

Ξέρεις, δεν πιστεύω στην ύπαρξη των ευγενών δυνάμεων του ανθρώπου.  Κάθε συμπεριφορά κάθε δράση μπορεί να ερμηνευτεί με όρους κρεάτινων αναγκών, από τις πιο απλές (πείνα, κρύο) έως και τις πιο «σύνθετες» (φόβοι, φιλοδοξίες, προσδοκίες).
Ο τρόμος που πηγάζει από την απόλυτη άγνοια για το ποιόν της πραγματικότητας, δεν αφήνει πολλά περιθώρια ανάπαυσης- ΤΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΡΑ  σφυρίζει  το φίδι της γνώσης που φωλιάζει κάτω από το στέρνο ενώ εσύ κάθεσαι να χαζεύεις στο κενό.

*******reality break********

Η μάνα μου θέλει να πάμε μαζί στα JUMBO να εξαργυρώσω τη δωροεπιταγή από την καινούργια ασφάλεια του αυτοκινήτου επειδή γνωρίζει ότι εγώ θα το αμελήσω και θα χάσω την προθεσμία.

  

*****reality break over******

ΤΩΩΩΩΩΩΩΡΑ πρέπει να συνειδητοποιήσεις την ενότητα των πάντων. Να προσπαθήσεις να την συνειδητοποιήσεις πριν να είναι πολύ αργά.  Αν και μάλλον δεν έχει σημασία το «πότε» θα συμβεί αυτό αφού παρόν μέλλον και παρελθόν θα φαντάζουν πλέον ως ενιαία. 

388. ονειρέψου εξαρτημένες πηγές και ξύπνα

ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΑΞΙΑ ΤΙ ΣΚΕΠΤΕΣΑΙ ΑΛΛΑ ΤΙ ΠΑΡΑΓΕΙΣ. ΚΑΙ ΜΗ ΜΟΥ ΠΕΙΣ «ΠΑΡΑΓΩ ΙΔΕΕΣ» ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΜΠΟΥΡΔΑ ΚΑΙ ΜΙΣΗ.

Δεν υφίσταται η παρθενογένεση, όλα είναι αποτέλεσμα μιας κάποιας προηγούμενης κατάστασης. Όμως φευ, αν νομίζεις πως μπορείς να ορίσεις με ακρίβεια εκείνη την προηγούμενη κατάσταση είσαι φρικτά γελασμένος.

Δεν είναι ντροπή να παραδέχεσαι ότι δε γνωρίζεις, ειδικά όταν η φιλοσοφία που θέλεις να υιοθετήσεις είναι η εποικοδομητική αμφισβήτηση.

Ξέρεις γιατί μπερδεύεσαι μαλάκα Κωστή?

Επειδή εσύ εννοείς ως «γνώση» το απόλυτο σε ανθρώπινο επίπεδο ήτοι το ανέφικτο. Από τότε που άκουσες ότι στην πραγματικότητα δε δημιουργούνται ποτέ νέες εγκεφαλικές συνάψεις αλλά απλώς ενισχύονται οι ήδη υπάρχουσες, άρχισες να νομίζεις και και και… τα πάντα είναι δυνάμει γνωστά κτλ…

Η ατομική μετάβαση σε εκείνη την εγκεφαλική κατάσταση όπου όλα είναι γνωστά, παραμένει όχι άτοπο αλλά ανέφικτο – απόλυτο. Συλλογικά όμως?

Κι επειδή αδυνατείς να γνωρίσεις με την έννοια που το ορίζεις, μπερδεύεσαι όταν κάποιος άλλος χρησιμοποιεί αυτήν την ίδια λέξη.

Όταν δε σου έχουν απομείνει και πολλά είσαι αναγκασμένος να κολλήσεις και να νιώθεις την ανάγκη να υπερασπιστείς αυτό που είσαι, ό,τι κι αν είσαι, με αποτέλεσμα να ξεχνάς και να παραλείπεις να προσπαθείς να γίνεις εκείνο που θα ήθελες να είσαι. Το όνειρο, ναι το όνειρο. Παύεις να ονειρεύεσαι.

Η αγάπη της αλήθειας κι ο φόβος του λάθους- ας είναι λοιπόν, ναι όπως των Σκεπτικών, αυτές οι κινητήριες δυνάμεις.

Holy PHUCK

Η μόνη περιγραφή που μπορεί να γίνει  για το τραγούδι που ακολουθεί είναι..

..γαμώ την πουτάνα μου



Ufomammut 
ORO:OPUS ALTER (Sept 2012)
Sulphurdew

387. 3:34 a.m.

Ξεκινάς κάτι για να τελειώσεις.

Τίποτα ποτέ δεν έμεινε κρυφό, οπότε μη σκέφτεσαι να λιγοψυχήσεις.

Το όραμα. Φθίνει.

Θυμάμαι κάποτε που.. Ήταν, ναι καλά τότε επειδή δεν γνώριζα.

Όλα τα βιβλία στη μέση αφημένα λες και φοβάμαι πως θα τελειώσει κάτι που δε θέλω. 

Εκείνο που είχες πει κάποτε?

Όχι!!

Όταν δε γνωρίζεις κάτι είναι καλύτερα να σωπαίνεις.

Υποκρισία κι ευσεβείς πόθοι. Κάποτε είχε ξεκινήσει ως αστείο, εξελίχθηκε ως φάρσα και κατέληξε ως τραγωδία.

Δεν πιστεύω στις ευγενείς δυνάμεις του ανθρώπου.

Ο τρόμος που πηγάζει από την απόλυτη άγνοια για το ποιόν της πραγματικότητας, δεν αφήνει πολλά περιθώρια ανάπαυσης- ΤΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΡΑ  ουρλιάζει κι εσύ κάθεσαι να χαζεύεις στο κενό.

Πρέπει να συνειδητοποιήσεις το τίποτα μαλακισμένε Κωστή.  

386. ελληνική αισθητική (greek aesthetics)

DISCLAIMER

Οι δημιουργίες (τραγούδι και κείμενο) που ακολουθούν πρέπει να εισαχθούν ταυτόχρονα στο λογισμό σου, καλέ/ή μου αναγνώστη/ρια. 

Μόνον έτσι θα επιτευχθεί το επιθυμητό αποτέλεσμα. 

Αποσπασματική χρήση δεν έχει νόημα. 

 

Τραγούδι  εποχής προ "κρίσης"

Σκυλάδικη χώρα 

by Γ. Π. Μαλούχος as seen on http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=476792

Τελικά, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής έπεσε έξω: η Ελλάδα δεν είναι, ούτε υπήρξε ποτέ, ένα «απέραντο φρενοκομείο».

Είναι, δυστυχώς, κάτι πολύ χειρότερο: είναι ένα απέραντο σκυλάδικο, είναι μια σκυλάδικη χώρα. Στο φρενοκομείο κατοικούν πλάσματα δυστυχή, χτυπημένα από υπαρξιακές τραγωδίες. Στο σκυλάδικο είναι που κυριαρχεί η απουσία πολιτισμού, αξιακής υπόστασης, πνευματικού περιεχομένου και κάθε κανόνα ευνομίας και, εν τέλει, αξιοπρέπειας.

Και αυτό που συμβαίνει πλέον σε αυτό τον τόπο είναι ότι υπό το καθεστώς μιας ολοένα αυξανόμενης πίεσης, ανεβαίνει μέρα με τη μέρα στο δημόσιο βίο και αυτή η σκυλάδικη πλευρά ενός συστήματος που ακροβατεί με το χάος. Αυτό που συμβαίνει είναι ότι ζούμε στις μέρες της καθολικής πτώσης κάθε αστικού πυλώνα της συγκρότησης κοινωνίας και κράτους: αφενός ο αστικός κόσμος αφανίζεται οικονομικά ως κεντρικός κοινωνικός χώρος και, αφετέρου, μάλλον συνεπακόλουθα, οι κανόνες της οργάνωσης μιας αστικής δημόσιας ζωής δυτικού τύπου  υποχωρούν κι αυτοί άτακτα σε όλα τα επίπεδα. Και κανείς φραγμός δεν φτάνει να ανασχέσει αυτή την πορεία: ούτε θεσμικός, ούτε νομικός, ούτε διοικητικός, ούτε, τελικά, ηθικός. Ολο αυτό που χτίστηκε στην Ελλάδα τα τελευταία τριάντα ακριβώς χρόνια, σήμερα δείχνει τα πραγματικά του δόντια...

Εθισμένες στην εύκολη ζωή και στην κομματική προστασία, που (ακόμα και τώρα) λειτουργεί περίπου με τα πρότυπα της νύχτας,  οργανωμένη δίπλα δίπλα με τις μαφίες και με όπλα την αναξιοκρατία και την ατιμωρησία, μεγάλες μερίδες του δήθεν «αστικού» ελληνικού χώρου με κυρίαρχο ρόλο στις εξελίξεις του τόπου, συγκροτούν ένα περιβάλλον ανάξιο του ρόλου του και γι' αυτό δεν δύνανται στην κρίσιμη ώρα να τον υπερασπιστούν ούτε προς τα μέσα ούτε προς τα έξω. Οθωμανικό δοβλέτι, σκέψη ανύπαρκτη ή ανελεύθερη, κουτοπονηριά και βόλεμα, απόψεις που μεταβάλλονται με τον ανεμοδείκτη, αμορφωσιά και φτήνια είναι ο κατά κράτος κανόνας.

Κάποτε δεν ήταν έτσι αυτός ο τόπος. Όμως, τώρα πια, το κακό έχει γίνει τόσο βαθύ που δεν είναι αναστρέψιμο, τουλάχιστον από τις γενιές που το χτίσανε και το διατηρήσανε ζωντανό.

Η μόνη ελπίδα είναι η γενιά που δεν πρόλαβε να τα ζήσει όλα αυτά. Εχει το μειονέκτημα της απειρίας, αλλά διαθέτει το τεράστιο ηθικό πλεονέκτημα της αφθαρσίας. Αν καταφέρει και γίνει «γενιά», αν πετύχει να συσσωματωθεί, με κάποιο τρόπο αν μπορέσει και εκφραστεί και διεκδικήσει, ίσως  μια μέρα αυτός ο τόπος να βρει το χαμένο του εαυτό, το λόγο και τον τρόπο για να υπάρχει.

Μέχρι τότε, ο Καραμανλής, παλιότερα ο Βενιζέλος και ο Τρικούπης, πιο βαθιά ακόμα ο Καποδίστριας ή και ο Κοραής, όπως και όλοι οι μεγάλοι άνθρωποι που σχημάτισαν τη μακρά αλυσίδα στην επώδυνη «πορεία δυτικά» αυτού του τόπου, θα παραμένουν εξόριστοι της Ιστορίας και οι ίδιοι και όσα προσπάθησαν να χτίσουν… 

385. mia prwth apanthsh

Φαντάσου να μου απαντηθούν όλα τα ερωτήματα..

Θα τρελαινόμουν.

Δε θα είχα τι να κάνω - ή μάλλον ό,τι έκανα θα το θεωρούσα a priori δικαιολογημένο.

Λες αυτό να παθαίνουν όλοι εκείνοι που νομίζουν πως ξέρουν?

Λες δηλαδή όταν στερεύει κανείς από ερωτήματα να γίνεται ηλίθιος σαν δογματικός?

Ίσως.