396. όταν το ψυγείο σίγησε

Τι είμαι εγώ που θα πω ή θα προσπαθήσω να πείσω για τι τροπή πρέπει να πάρουν τα πράγματα παρά άνθρωπος, δλδ θνητός. Φθονερός. Γεμάτος αδυναμίες, συμπάθειες κι αντιπάθειες. Πάθη, μίση κι οράματα. Όλα όσα η οπτική μου με έχει μάθει να τα κατηγοριοποιώ ως «καλό» και «κακό».

Mα δεν υπάρχει καλό.
Μα δεν υπάρχει ούτε κακό.
Μόνο το ατελέσφορο τώρα, το οποίο και χάνεται την ίδια στιγμή που νομίζεις ότι μπορείς να το συλλάβεις.

Παρατήρησέ με. Είμαι εντελώς διαφορετικός από τη στιγμή που με γνώρισες – είμαι ένα άλλο άτομο απ’ό,τι ήμουν πριν 10 λεπτά.

Στάσου δίπλα μου και μην σκέφτεσαι- παραμένω ο ίδιος από τότε που με θυμάσαι, εδώ και χρόνια.

No comments: