400. Καθ'οδόν με το 7αρι

"Μόνο ο Χριστός σώζει" είχε κολλήσει ο ταρίφας στο πίσω μέρος.. Ποιος όμως θέλει να σωθεί, είναι η αλήθεια.. Δείξε μου έναν άνθρωπο που σκέπτεται κι εγώ θα σου δείξω έναν απελπισμένο- το αντίστροφο δεν ισχύει.



"Κανείς δε θα μπορέσει ποτέ να..." Τούτη φράση αποτελεί την αρχή της παραίτησης. Κάποιοι την ταυτίζουν εσφαλμένα με το τέλος της ελπίδας κι η σύγχυση είναι τόσο ευρεία που καμιά φορά σε επηρεάζει.

Πως μπορεί να λέει κανείς πως είναι σίγουρος για το μεγάλο ΝΑΙ. Πώς μπορεί κανείς να είναι σίγουρος όταν ξεστομεί το μεγάλο ΟΧΙ.



Άνθρωποι πάνω στη λωρίδα που χαρακτηρίζει εκείνη τη μεταβατική κατάσταση ανάμεσα στην τρέλα και τη λογική.

Πρέπει να αντιληφθείς πως το βρίσκω απίστευτα δύσκολο να οριστούν τα όρια της έννοιας του εαυτού, να ερμηνευτεί η βιούμενη πραγματικότητα με έναν τρόπο επαγγελματικό. Το παγωμένο μπάνιο, τα ξεράτα στο στρώμα, τα ουρλιαχτά στο διάδρομο με παρηγορούσαν ότι εγώ δε θα υπέκυπτα, ότι εγώ αποκλείεται να υπέκυπτα.

No comments: