408. τάδε ψιθύρισε Μάρκος

Μ: Η συνειδητοποίηση της ολότητας δεν έχει γίνει ακόμη κομμάτι εκείνου που αντιλαμβάνεσαι ως «Κωστής», όσο κι αν η προσπάθεια σου γαληνεύει το μυαλό.
Δε χρειάζεται προσπάθεια, ίσα ίσα! Όσο περισσότερο προσπαθείς τόσο πιο πολύ αποξενώνεσαι από τη Φύση, δηλαδή από τον εαυτό σου.

Κ: Αχρείαστοι οι συναισθηματισμοί, δεν ωφελούν στο να.. Γαμώ την πουτάνα μου δεν ξέρω! De facto αναίρεση εκείνου που ειπώθηκε πριν για την προσπάθεια. Η προσπάθεια στέκεται εμπόδιο μπρος στο να..

Μ: Όσο προσπαθείς να ορίσεις το αόριστο, να περιγράψεις το άφατο τόσο η διάνοιά σου- ο νους- η ψυχή - εσύ θα πέφτετε πάνω σε τοίχο.

Προχώρα και μη σκέφτεσαι τίποτα. Τα πάντα ξεκινούν με ένα τέλος.

Κ: ΟΚ.

Μ: Και που’σαι?
Μην μεμψιμοιρείς.
Θυμήσου να είσαι  υψηλόφρων, υπομονετικός και σεμνός και μετρημένος. Εγκρατής και σοβαρός.
Δίκαιος, κοινωνικός και στοργικός ακόμη και με αυτόν που σε κρίνει. Διότι αν είναι σωστός στην κρίση του θα πρέπει να του είσαι ευγνώμων μιας και σε βελτίωσε, ενώ αν σφάλλει θα ήταν σαχλό εκ μέρους σου να νευριάσεις με κάποιον πλανεμένο.

Κ: Δύσκολο. Ειδικά αυτό το τελευταίο.

Μ: Θα έρθει από μόνο του αρκεί να φροντίσεις να μιλάς με έργα κι όχι με λόγια. Να είσαι δηλαδή γνήσιος.


Our skin worn thin
Our bones exposed
Life reduced to ticks

From forest caves and azure skies
We crashed upon this earth
The years, they passed, and so did we
Yet resistance would be formed



No comments: