420. μέρα - νύχτα ήλιος, σελήνη και ηώς

The sun is far away
It goes in circles
Someone dies
Someone lives
In pain
It is burning
Into the thin air
Of the nature
Of a culture
On the dark side
Under the moon
The wolves gather



4 comments:

Anonymous said...

pouse re mlk...

Tree Surgeon said...

ypomonh file mou ypomonh thelei to prama

Anonymous said...

Τα όνειρα μου εμένα βουβά.
Στείρα.
Μόνο θόρυβος στο υπόβαθρο.
Τώρα τελευταία όλα εκτυλίσσονται μέσα σε ένα μηχανοστάσιο.
Ξύπνιος και κοιμισμένος το μόνο που βλέπω ένα μηχανοστάσιο.
Όλα εκεί.
Στην άκρη του κόσμου ερμηνεύοντας σκηνικά μέσα από τα πρίσματα της απομόνωσης και

της αγαμίας.
Ανίσχυρος.
Αμέτοχος.
Απομακρυσμένος.
Στα όνειρα μου εμένα η υφή κάθε προσλαμβάνουσας παράστασης ξεγελάει την αντίληψη

της πραγματίκότητας.
Το ίδιο ισχύει και για όταν βρίσκομαι στην κατάσταση της εγρήγορσης.

Τα αστέρια μοιάζουν διαφορετικά εδώ στο Νότο όμως η ουράνια σφαίρα μία.
Η νοητική πλάνη της διάσπασης, δηλαδή της δυαδικότητας, αποκρύπτει λίγο λίγο την

ενότητα των πάντων-τη φύση του Ενός.

Anonymous said...

o ouranos tis kopenhagis einai panta katharos kata ti diarkeia tis nixtas, o Kopernikos eixe erthei edo na idei kiaftos ta steria kalitera apo ena pirgo paratiritirio pou exei kato stin poli..ta vradia pou kitao k go tin ourania sfaira erxete sto mialo to plio, o ekthamvotikos ouranos tou k i mavri thalassa