20260919

542. Όσο υπάρχει τράπουλα θα βγαίνουνε ρηγάδες

Σε αυτήν την εποχή οι δικαιολογίες για να μην γράψεις αυξάνονται. 

Η δυνατότητα κάτι άλλο να εκφράσει αυτό που νομίζεις ότι επιθυμείς να εκφράσεις αυξάνεται.  

Είναι Σεπτέμβριος 2026 και υπάρχουν εικασίες ότι ΑΙ agents θα έχουν κατακλύσει το διαδίκτυο μέσα σε έναν χρόνο, με το brainrot να λαμβάνει σάρκα κι οστά και το ιντερνετ να καταρρέει. So be it, στα παπάρια μου, έχω μια Papyrus Larousse Britannica στο χωριό για τέτοιου είδους καταστάσεις.

~*~*~

Η γιατρός χθες στην επίσκεψη μού είπε να πίνω ένα ποτηράκι κρασί κάθε βράδυ, για να... δε θυμάμαι, γιατί κάνει καλό τέλος πάντων. 

Το λουλούδι μου μού είπε να μαζέψω τα ρούχα εδώ και ώρες κι εγώ το ξέχασα.. 

[5 minutes later]

..νταξ τα μάζεψα. Αλλά ως εκεί. Αύριο θα τα βάλω στη θέση τους. Εξάλλου το λουλούδι λείπει. 

Ωραία, νάτο το βρήκα το κρασί. Τιρμπουσόν που στον πούτσο έχω? Δεν έχω, άρα δε θα κάνω καλό στον εαυτό μου σήμερα στο κομμάτι του... δε θυμάμαι.

 [2 minutes later] 

Α να και το βρήκα, και το κρασάκι αυξάνει την καλή την HDL τη χοληστερόλη. 

Αυτό μού είχε πει η γιατρός. Δε θυμάμαι τί άλλο μού έλεγε καθώς το μυαλό μου χαονόταν βλέποντας με απέναντι σε έναν καθρέφτη χυμένο σε μια καρέκλα με το προκοίλι και τη φαλάκρα του μεσήλικα να συζητάμε για τους σκιτζήδες που έφαγαν τον Μαζωνάκη με σαμανικές και κβαντικές τεχνικές, κάτι για την βιταμίνη τη D που μου λείπει, κάτι για μια μαγνητική για ένα χελωνίδιο ή κάτι τέτοιο στην πλάτη, κάτι για τα συμπληρώματα, το κατισικίσιο γάλα, τον σίδηρο, το σπληνίδιο ή κάτι τέτοιο από τις γροθιές που έχω φάει στα πλευρά επειδή πιο πολύ προστατεύω το κεφάλι. 

Αλλά το μυαλό μου προσπαθούσε να ταξίδεψει σε παράλληλα σύμπαντα, σε πιθανούς αλλά και απίθανους κόσμους (possible and impossible worls κατά τον Yagisawa) όπου εντάξει στην τελική με τα πολλά (τα πάρα πάαααρα πολλά) θα έχω εξασφαλίσει την κβαντική αθανασία... 

Όμως το μόνο που κατάφερα ήταν να μείνει κολλημένη η διακοσμική ταυτότητα μου (Transworld identity) στο 5D φάσμα των κόσμων με όλες τις πιθανές διατάξεις των τριχών της κεφαλής της γιατρού, με αποτέλεσμα? 



(Πίνακας μαγικού ρεαλισμού ζωγραφισμένος στο χέρι χρησιμοποιώντας μολύβια ΗΒ- έτος 2026) 

Όταν την κοιτούσα να αντικρύζω το κεφάλι της σαν να περικλειόταν από μια παχύρρευστη φωτιά καθώς δεν με πολυ-ενδιέφεραν τα λεγόμενα της κιόλας να σου πω την αλήθεια. 

Εκείνο που ήθελα και τελικά έγινε όταν συγκεντρώθηκα ήταν (όχι χωρίς πίεση από τη μεριά μου) να μου γράψει τις εξετάσεις στο αίμα που ήθελα κι είχε αναφέρει σε προγενέστερο χρόνο για να δω όχι αν άλλα πόσο με έχει επηρεάσει η έκθεση στο περιβάλλον του διυλιστηρίου τους τελευταίους μήνες. 

Τί να σου πω δεν ξέρω, ώρες ώρες αισθάνομαι το όλο σκηνικό ξένο. Ή εγώ ξένος σε όλο το σκηνικό? Δε γαμιέται, στην τελική πρέπει να μάθω.

20260415

541. μυρίζεις διυλιστηριΐλα, είπε το λουλούδι μου μια μέρα όταν με φίλησε

Εκεί δεν έχεις δικαίωμα να διαμαρτύρεσαι. Μόνος σου με τη θέληση σου πήγες να κάνεις τον ηλεκτρολόγο και κανείς δε σε κρατάει με το ζόρι. 

Κάτι υπάρχει στην ατμόσφαιρα και τα πάντα σκουριάζουν, παλιώνουν αμέσως. Καινούργιος, φρεσκοεγκατεστημένος εξοπλισμός και αμέσως φαντάζει σαν να βρισκόταν ήδη 40 χρόνια στο χώρο. Στο χώρο.. 

Μάθε τον χώρο, προσανατολίσου. Πιες 4 καφέδες την ημέρα μπας και καταπολεμηθεί ο πονοκέφαλος μήπως και ξεγελάσεις την αγρύπνια σου. 

Έχεις πρωινό ξύπνημα στις 5π.μ. ξανά και ξανά.

Θυμίζει κάπως λίγο τη φάση στο καράβι το όλο σκηνικό. 

Μια λαδίλα με σκόνη στον αέρα που επικάθεται παντού, στα μαλλιά τα ρούχα το δέρμα τους πνεύμονες στο μπούκαλι με το νερό στα γένια στο χώρο. Είπαμε παντού.. 

Καυσαέριο, μυρωδιές,  θόρυβοι, η επίγευση της προόδου με τα ούλα να ματώνουν και να ψελλίζεις "έτσι είναι η δουλειά".

Ανυψώσεις, γερανοί να χορεύουν κι εσύ να χαζεύεις τις σωληνώσεις των εναλλακτών να μπαίνουν στο κέλυφος τους ωσάν να πρόκειται για συνούσια. 

Μια βρωμιά παντού και σε όλα. 

Κανείς μας δε θέλει να βρίσκεται εκεί, κι όμως γουστάρουμε, που βρισκόμαστε εκεί. 

Μην νομίσεις ότι πρόκειται για κάτι αξιοθαύμαστο, βλαμμένοι σχεδόν όλοι.

Για αυτό και δεν αγχώνομαι. 

Πέρα από το γεγονός ότι μπορεί να πάρει φωτιά κάτι ανά πάσα στιγμή, μία σπίθα από τροχό να πέσει μέσα σε φρεάτιο και να τινάζονται τα καπάκια ή απλώς να λαμπαδιάσουν όλα..



Χτύπα το κεφάλι σου σαν χταπόδι πάνω στον σωλήνα της πυρόσβεσης ξανά και ξανά και ξανά μέχρι να βάλεις μυαλό ή να λύσεις τον γρίφο εκείνου του ονείρου πριν χρόνια. 

Ή πες απλά "δε γαμιέται.." και κάνε τη δουλειά σου χωρίς να το πολυσκέφτεσαι για το πώς και το γιατί βρίσκεσαι εκεί. Έχεις έναν στόχο.

(make it happen - playgroup)

20251229

540. Χριστουγεννιάτικες σκέψεις αποφεύγοντας τα μπλόκα

Ξέρεις, μπορείς να κάνεις τα πάντα, μόνο που... δεν μπορείς να τα κάνεις όλα Κώτσο.

Δεν προλαβαίνεις, πώς να το κάνουμε πασάκα μου, δεν προλαβαίνεις. 

~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~

Η παραπάνω διατύπωση είναι μια αλήθεια την οποία έπρεπε να γίνω μεσήλιξ για να την αντιληφθώ. Ντάξει κλάιν, και τί έγινε να πούμε. 

Ωστόσο δε θεωρώ πως "όλα γίνονται για έναν σκοπό", είναι ανειλικρινές προς τον ίδιο τον εαυτό να σκέφτεται κανείς έτσι, να το πιστεύει δηλαδή. 

Να το λέει σε άλλους, ΟΚ, δεν τρέχει κάτι, είναι χυδαία άτιμο όμως πολλές παπάτζες έχουν ειπωθεί και θα ειπώνονται εις τον αιώνα τον άπαντα, δεν είναι αυτό το θέμα. 

ΤΙΠΟΤΑ ΔΕ ΓΙΝΕΤΑΙ ΓΙΑ ΚΑΝΕΝΑΝ ΣΚΟΠΟ.

Η τυχαιότητα δεν έχει σκοπό, αυτός εφευρίσκεται εκ των υστέρων για να καταπραϋνθεί ο τρόμος της κοσμικής άγνοιας.  Καλέ μου homo sapiens, είμαστε έρμαια..

Το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να λάβεις προληπτικά κάποια μέτρα αντιμετώπισης για τις πιο πιθανές εκβάσεις μιας καταστάστασης έχοντας εκτιμήσει με τον όσο πιο μεθοδικό, αντικειμενικό και αμερόληπτο τρόπο αυτήν την ίδια την πιθανότητα των ενδεχομένων. Αυτό ακριβώς, τίποτα άλλο. 


(brooke candy - swans)

20251210

[Has the machine taken over?] The Final Speech - Great Dictator 1940

 [Sorry, I don't want to be THAT man but I need to inform you that the brutes and the machine-men are already in charge] 



I'm sorry, but I don't want to be an emperor

That's not my business

I don't want to rule or conquer anyone

I should like to help everyone if possible

Jew, Gentile, Black Man, White

We all want to help one another, human beings are like that

We want to live by each other's happiness, not by each other's misery

We don't want to hate and despise one another

And this world has room for everyone, and the good Earth is rich and can provide for everyone

The way of life can be free and beautiful, but we have lost the way

Greed has posioned men's souls, has barricaded the world with hate, has goose-stepped us into misery and bloodshed

We have developed speed, but we have shut ourselves in

Machinery that gives us abundance has left us in want

Our knowledge has made us cynincal

Our cleverness, hard and unkind

We think too much, and feel too little

More than machinery, we need humanity

More that cleverness, we need kindness and gentleness

Without these qualities life will be violent, and all will be lost

The aeroplane and the radio have brought us closer together

The very nature of these inventions cries out for the goodness in men - cries out for universal brotherhood - for the unity of us all

Even now my voice is reaching millions throughout the world - millions of despairing men, women, and little children - victims of a system that makes men torture and imprison innocent people

To those who can hear me, I say - do not despair

The misery that is now upon us is but the passing of greed - the bitterness of men who fear the way of human progress

The hate of men will pass, and dictators die, and the power they took from the people will return to the people

And so long as men die, liberty will never perish

Soldiers!

Don't give yourselves to brutes - men who despise you - enslave you - who regiment your lives - tell you what to do - what to think and what to feel!

Who drill you - diet you - treat you like cattle, use you as cannon fodder

Don't give yourselves to these unnatural men - machine men with machine minds and machine hearts!

You are not machines!

You are not cattle!

You are men!

You have the love of humanity in your hearts!

You don't hate!

Only the unloved hate - the unloved and the unnatural!

Soldiers!

Don't fight for slavery!

Fight for liberty!

In the 17th Chapter of St Luke it is written: "the Kingdom of God is within man" - not one man nor a group of men, but in all men!

In you!

You, the people have the power - the power to create machines

The power to create happiness!

You, the people, have the power to make this life free and beautiful, to make this life a wonderful adventure

Then - in the name of democracy - let us use that power - let us all unite

Let us fight for a new world - a decent world that will give men a chance to work - that will give youth a future and old age a security

By the promise of these things, brutes have risen to power

But they lie!

They do not fulfil that promise

They never will!

Dictators free themselves but they enslave the people!

Now let us fight to fulfil that promise!

Let us fight to free the world - to do away with national barriers - to do away with greed, with hate and intolerance

Let us fight for a world of reason, a world where science and progress will lead to all men's happiness

Soldiers!

In the name of democracy, let us all unite

20251107

539. H avevaioths xeirotéra ths arnhsews

( Α: ενθουσιασμός, ενδιαφέρον κι όρεξη .  Β: βαρεμάρα, αδιαφορία,  απάθεια. )


Α-Πού πήγες το...?

Β-Κάπου. 

Α-Ποιός...?

Β-Κάποιος. 

Α-Θα ήθελες να... ?

Β-Δεν ξέρω.

Α-Πότε θα...? 

Β-Κάποτε. 

Α-Τι θα μπορούσε...?

Β-Κάτι. 

Α-Σου άρεσε το...?

Β-Ούτε κρύο ούτε ζέστη.

Α-Τί θα έλεγες για...?

Β-Θα δούμε. 

Α-Αν θα...?

Β-Μπορεί.

Α-Μήπως να...?

Β-Ίσως. Ή και όχι..

Α-Γιατί...?

Β-Έτσι. 

Α-Πες μου μόνο αυτό: ΠΟΣΟ γαμώ τη μάνα σου?

Β-EEEE, ΠΩΣ ΤΟΛΜΑΣ????

Α-Κάπως! 


Swans - blackout



20251105

[Glimpses of the Future] O'brien on power - 1984


DISCLAIMER: for the best possible experience copy the following text and paste it into a text editor and then watch this video (4:53). OR just turn the subtitles on.




- Now for the future.

A question:

"How does one man assert [επιβεβαιωνει - επιβάλλει] power over another?"

- By making him suffer.

- Exactly. Obedience is not enough.

Power is inflicting pain and humiliation. Otherwise, you cannot be sure.

Power is tearing human minds apart...

and putting them together again in new shapes of your own choosing.

Power is not a means, it is an end. [η ισχύς ως αυτοσκοπός]

In our world, there will only be triumph and self-abasement [αυτο-ταπείνωση].

Everything else, we shall destroy.

The past is forbidden. Why?

Because when we can cut man from his own past...

then we can cut him from his family, his children, other men.

There is no loyalty, except loyalty to the Party.

There is no love, except love of Big Brother.

All competing pleasures, we will destroy.

If you want a vision of the future, imagine...

a boot stamping on a human face forever.

Winston, you are thinking that my face is old and tired...

that while I talk of power...

I’m unable to prevent the decay of my own body.

But the individual is only a cell.

And the weariness [καταπόνηση - εξάντληση] of the cell is the vigor [σφρίγος] of the organism.

- You’ll fail.

- Why?

- It’s impossible.

Hatred, the fear of life.

- Why is hate less vital than love?

- I don’t know.

But somehow you’ll fail.

Something will defeat you.

Life will defeat you.

- We control life at all levels.

We create human nature.

Men are infinitely malleable [εύπλαστοι].

Or perhaps you’ve returned to your old idea that the proletarians will arise.

Put it out of your mind.

They are helpless animals.

Humanity is the body.

- I don’t care. In the end, they’ll beat you.

Sooner or later, they’ll tear you to pieces.

- On what evidence?

- Goldstein’s book.

- I wrote it. Or, at least, I collaborated in writing it.

No book is individually produced, as you know.

- I just believe it.

I know you’ll fail.

Something in this world...

some spirit you will never overcome"... "

- What is it, this principle?

- I don’t know.

The spirit of man.

- And do you consider yourself a man?

- Yes.

- If you are a man, you’re the last man.

Your kind is extinct.

We are the inheritors.

Do you understand that you are alone?

You are outside history.

You unexist.

Get up.

Come here.

Look at you.

You’re rotting away.

That is the last man.

If you are human, that is humanity.

20251010

538. Αλγοριθμική ζωή

Τη μουσική που ακούς, το πρόγραμμα στην εταιρεία ηλεκτρικού που θα εγγραφείς, τα προτεινόμενα στην εκάστοτε εφαρμογή, το μαγαζί που θα πας, τα ρούχα που θα φορέσεις, τα βιβλία που θα διαβάσεις (αν διαβάζεις πια), τη μάρκα που θα αγοράσεις, το φα̈́ί που θα φας, το εστιατόριο που θα επισκεφτείς, το ταξίδι που θα πας, το ξενοδοχείο που θα μείνεις, την παραλία που θα βουτήξεις, τις ειδήσεις που θα παρακολουθήσεις, το ηλιοβασίλεμα που θα χαζέψεις, τη διαδρομή που θα ακολουθήσεις στον χάρτη, τα παιχνίδια που θα παίξεις, τις ταινίες που θα δεις…

Ό,τι θα σκεφτείς, έχεις κατευθυνθεί να το σκεφτείς. Και το περιεχόμενο και τον τρόπο. Μην πλανάσαι όμως ακόμα και η ίδια η σκέψη είναι παροδική, σπασμωδική, τετριμμένη. Δίχως ουσία, βάθος, ανάλυση και κυρίως δίχως στόχο. Ενστικτώδης και όχι ηθελημένη σαν ένα θολό νέφος να έχει καλύψει τον νού και δεν τον αφήνει, δεν του επιτρέπει να σκεφτεί α-ληθινά, να θυμηθεί πως είναι παιδί της Γης και του έναστρου Ουρανού.

Απαιτείται προσπάθεια, συνεχής επαγρύπνηση, αυτο-πειθ-αρχία. 
Ας την εξετάσουμε λοιπόν την τελευταία λέξη. 
Τα τμήματα “αυτο-” και “-αρχία” είναι σαφή. Η εσωτερική αρχή/επιβολή κάποιων αξιών για τις οποίες ο εαυτός είναι πεπεισμένος πως εξυπηρετούν την ανάπτυξή του (αδιάφορο σε αυτήν τη φάση η κατεύθυνση της ανάπτυξης).

Η παρούσα διερεύνηση συνεπώς αξίζει να στοχεύσει τον μηχανισμό της εσωτερικής (το τονίζω) πειθούς, πώς δηλαδή έχει πείσει το άτομο τον εαυτό του για το επωφελές αυτών των αξιών. 


#### Loading ####


Η απάντηση φαίνεται να βρίσκεται στον συνδυασμό των εξής παραγόντων: της γενικής αλλά και ειδικής/ατομικής ανθρώπινης βιολογικής υπόστασης (ως αποτέλεσμα της τυχαιότητας που διέπει το νόμο της φυσικής επιλογής – natural selection) καθώς των χωροχρονικών χαρακτηριστικών της ύπαρξης του κάθε ατόμου.      

Σε κάθε περίπτωση, είτε ετοιμάζεσαι να βγάλεις selfie κάνοντας duckface σε έναν φωτεινό διάδρομο στο mall μπροστά από τη βιτρίνα ενός πανάκριβου καταστήματος πριν μπεις με την παρέα σου μέσα είτε ετοιμάζεσαι για εκτόξευση ώστε να στελεχώσεις για τους επόμενους μήνες τον ISS παλεύοντας με τον σολιψισμό που γεννά η θέα του μπλέ πλανήτη μας από μακριά είτε ετοιμάζεσαι να βγεις παρίας για επαιτεία στα σοκάκια του Νέου Δελχί αντιμετωπίζοντας τα περιφρονητικά βλέμματα οίκτου των περαστικών ο κοινός παρονομαστής είναι ένας-  

 

δεν αξίζει να προσπαθείς
αν ωστόσο προσπαθήσεις, τουλάχιστον ας είναι για κάτι κοινά επωφελές
αλλά ακόμα κι αν το πετύχεις μην τολμήσεις στιγμή να περηφανευτείς διότι τίποτα δεν ήταν, δεν είναι και δεν πρόκειται να είναι δικό σου


20250917

Από μέρα σε μέρα - Τ. Λειβαδίτης


Οι ίδιες ταπεινώσεις πάλι σήμερα, τα ίδια λάθη, οι συμβιβασμοί, 

το δουλικό χαμόγελο μπροστά σε εκείνον που περιφρονείς, 

το όρθιο μαχαίρι, που σφάζεις μέσα σου κι αυτόν και το χαμόγελό σου, 

η μοναξιά, η μεταμέλεια, η οδυνηρή σου ανάγκη για μεγάλες πράξεις

που δεν έγιναν ποτέ, τα φαγωμένα σου τακούνια,

το ακαθόριστο αίσθημα μιας τρομερής σου αξίας, μιας δύναμης αφανέρωτης

που την κρύβεις μ' επιμέλεια για την μεγάλη ώρα, και μαζί η πικρή υποψία 

πως δεν κρύβεις τίποτα, και πως εκείνη η μεγάλη ώρα δε θαρθει ποτέ, 

ή ακόμα πιο φριχτό, πως πέρασε χωρίς να την αναγνωρίσεις, 

η κοπέλα του αντικρινού σπιτιού που τρέχει βιαστική στο ραντεβού της

χωρίς να σου ρίχνει ούτε ένα βλέμμα. Τα όνειρα, α, τα όνειρα που όσο πιο ακατόρθωτα είναι

τόσο τους δίνεσαι με πιο μεγάλη λύσσα, οι αμαρτίες που φοβάσαι, οι αγνότητες που δεν μπορείς, 

η σκέψη, πως, εκεί, να, πίσω από την γωνιά του δρόμου σε προσμένουν 

όλα τα ενδεχόμενα, ενώ δε συναντάς παρά το ίδιο γαλακτοπωλείο-

την έμαθες τη ζωή σου, χρόνια τώρα. 

Έτσι κάθε μέρα ξυπνάς με την πικρή αόριστη απόφαση: αν έπεφτα απ' το παράθυρο;

Και κάθε βράδυ κοιμάσαι μ' έναν θησαυρό: αυτήν την πολυσήμαντη αυριανή σου μέρα. 


Από μέρα σε μέρα  - Τ. Λειβαδίτης

20250128

537. ξανά στο καρκινάδικο

 Στην προπόνηση χθες ένας φοιτητής με ρώτησε:

-Τί δουλειά κάνεις?
-Μηχανικός. (είπα μια γενικότητα)

Ακουμπάω τα πόδια στις φτέρνες και δε με ενδιαφέρει τίποτα. Στα παπαράκια μου.  

- Επέστρεψα αγάπη μου, έστω και για λίγο.
- Για πόσο λίγο? Μία μέρα? Μία εβδομάδα? Έναν μήνα? Έναν χρόνο?

Δε με ενδιαφέρει τίποτα, ούτε το γεγονός ότι επέστρεψα στο καρκινάδικο έστω και για λίγο. Στην γαμημένη καπνοβιομηχανία. Την καθόλα νόμιμη κι απόλυτα ανήθικη. Που την επισκέπτονται πρωθυπουργοί, υπουργοί και κάθε λογής μεγαλοσχήμονες.
Στον παραγωγό φορέων νικοτίνης που προορίζονται να καταναλώνονται σε θερμαινόμενη εισπνεόμενη μορφή.

Εδώ που φτιάχνεται θάνατος, αρρώστια, αναπηρία, στειρότητα. Κι εγώ να πληρώνομαι αδρά.
Είναι όμως αυτή η κατάλληλη φωνή για το ρήμα? Έτσι γενικά ουδέτερα κι αόριστα "φτιάχνεται" ?

Εδώ που φτιάχνουνε θάνατο, αρρώστια, αναπηρία, στειρότητα.
Είναι όμως αυτό το κατάλληλο πρόσωπο? Αυτοί? Μόνοι τους?

Εδώ που φτιάχνουΜΕ θάνατο, αρρώστια, αναπηρία, στειρότητα.
Τώρα, πολύ καλύτερα, πιο ακριβές. Και εμένα να πληρώνομαι ακριβά.

Είναι όμως ο χρόνος παραμονής μου στο καρκινάδικο η κανονική μονάδα μέτρησης της ξεφτίλας μου άραγε? Όχι ακριβώς. Ας δούμε τα δεδομένα.

Πόσα τσιγάρα παράγονται εδώ κάθε μέρα? [μπορώ να το μάθω] =Χ
Πόσοι βλάκες βρισκόμαστε εδώ (μόνιμοι, εξωτερικοί κοντράκτορες (όπως εγώ), τσέοι, εργάτες, διευθυντές κτλ)  ? [μπορώ να το μάθω] =Υ
Πόσος ο χρόνος ζωής που αφαιρείται από κάθε τσιγάρο κατά μ.ό. ? [το γνωρίζω] =20'=t (https://www.naftemporiki.gr/health/1869094/posa-lepta-zois-kovei-ena-tsigaro-apo-toys-kapnistes/)
Πόσο καιρό ήμουν, είμαι και θα είμαι παρών στο καρκινάδικο? [το γνωρίζω] =D
Τι μεροκάματο παίρνω? [το γνωρίζω] =Μ

Άρα
Χ/Υ= τα παραχθέντα τσιγάρα που μου αναλογούν για κάθε μέρα που βρίσκομαι στο καρκινάδικο. Κι ας μην είμαι απευθείας στην παραγωγή, δεν έχει σημασία. Κι έστω δια τρία, διότι βρίσκομαι 8 ώρες εδώ. Άρα Χ/3Υ.
(Χ/3Υ)*t = ο χρόνος ζωής που αφαιρείται από τα εθιστικά προϊόντα που παρήχθησαν κατά τη συμμετοχή μου ανά ημέρα παρουσίας μου στο καρκινάδικο
(X/3Y)*t*D = ο συνολικός χρόνος ζωής που θα αφαιρεθεί και για τον οποίο ευθύνομαι εγώ.
((Χ/3Υ)*t)/M = πόσο κοστολογώ τον ανθρώπινο χρόνο.

Δύο αριθμούς πρέπει να μάθω λοιπόν και να κάνω κάποιες απλές πραξούλες.

Για να μπορώ να απαντάω:

-Τί δουλειά κάνεις?
-Δολοφόνος.
-....
-Έχω σκοτώσει [τόσους] ανθρώπους για [τόσο].  
-...
-Άμα θέλεις έλα κι εσύ, ψάχνουμε συνένοχους, να αυξηθεί δηλαδή το Υ.
-Το κάνεις ακόμα?
-Είχα σταματήσει αλλά επέστρεψα για λίγο.
-Για πόσο λίγο? Μία μέρα? Μία εβδομάδα? Έναν μήνα? Έναν χρόνο?


Death in Vegas - Aisha




20240602

536. τα αρχίδια του Καράμπελα και το μουνί της Χάιδως

 Τα μυαλά στο μίξερ... 

How many iterations Do I need?

Control Chart interpretation

5 Top ADX trading strategies

Learn algorithmic trading from top institutions

70 Different Types of Candlestick Patterns

200 trading Strategies

Build a Twitter predictive model 

....κι άλλα πολλά παρόμοια στα bookmarks μου. Αλλά πού χρόνος να ασχοληθείς με όλα αυτά τα ωραία όταν δεν προλαβαίνεις καν να μελετήσεις πόσο μάλλον να πειραματιστείς. Απλά συλλέγονται bookmarks "προς ανάγνωση" όπως τα δεκάδες αδιάβαστα βιβλία που έχω συλλέξει "προς μελέτη". 


Και ποιο το νόημα? Η οικονομική ελευθερία, θα σου πω, ο απεγκλωβισμός από την καθημερινή δουλειά(δουλεία), να μην έχεις κάποιον πάνω από το κεφάλι σου και να μπορείς να ζήσεις κι όχι απλά να επιβιώνεις. 


Με ένα όνειρο τρελοοοό, όνειρο απατηλό..


Και τί και πώς? Όλοι αυτό ονειρεύονται, ίσως επειδή είναι απλά όνειρο, ίσως επειδή στην ουσία δεν πρόκειται να ξεφύγεις ποτέ από φόρους-παρακολούθηση κτλ 

Πιόνι. Ένα πιόνι. Ήσουν είσαι και θα είσαι ένας πεσσός προορισμένος να παλεύεις για τον καθημερινό άρτο και να πιστεύεις και να ακολουθείς όλες τα μπουρδοθεάματα που συνεπαίρνουν τα πλήθη και χαλιναγωγούν τα συναισθήματά τους. 


Ή τα αισθήματα? Ποια η διαφορά? 


Ήταν ένας ντεμέκ μεγαλοσχήμων νευροφυσιοψυχοδοκτορολόγος σε μια ημερίδα λίγο πριν από μένα που ανέφερε τη διάκριση ανάμεσα στις δύο αυτές έννοιες (αισθήματα και συν-αισθήματα) αλλά δεν τονε πρόσεξα καθώς ήμουν αφοσιωμένος στις πίπες που θα έλεγα όταν θα ερχόταν η σειρά μου περί ασφάλειας στην εργασία και οργανωσιακής κουλτούρας και το μουνί της Χάιδως. 

Τα ίδια και τα ίδια και τα ίδια δηλαδή, όταν όλοι ξέρουμε (ειδικά μετά τα Τέμπη) ότι η έλλειψη ασφάλειας στην εργασία και τα συνεπαγόμενα πτώματα αποτελούν πολιτική επιλογή και θυσία στον βωμό του κέρδους και της βλακωδώς εννοούμενης ευημερίας των κάθε λογής μεγαλοεργολάβων-αφεντικών-διευθυντών-προϊσταμένων.


"Δεν υπάρχουν εργατικά ατυχήματα, μόνο εργοδοτικές δολοφονίες υπό την ανοχή και τις ευλογίες του κράτους." 

Αυτό δυστυχώς δεν μπορώ να το πω δημόσια, μόνο σε τετ-α-τετ κι είναι κάτι που με πνίγει γαμώ το φελέκι μου. Doublethink, γνωστική ασυμφωνία ήτοι cognitive dissonance. 

[...cognitive dissonance is described as the mental discomfort people feel when their beliefs and actions are inconsistent and contradictory, ultimately encouraging some change (often either in their beliefs or actions) to align better and reduce this dissonance.]

Έχουμε εκλογές τώρα στα κοντά, αλλά εσύ κοιμήσου Κώτσο, πιες μπύρες, ξεχάσου, πήγαινε σε καμιά συναυλία με συγκροτήματα που άκουγες πριν 20 χρόνια να λησμονήσεις τη μιζέρια της νεοελληνικής μικροαστικής πραγματικότητας σου. 

ΞΥΠΝΑ ΜΑΛΑΚΑ ΣΕ ΓΑΜΑΝΕ ΤΑ ΕΞΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΖΟΜΠΙ ΚΙ ΕΣΥ ΓΕΛΑΣ ΣΑΝ ΧΑΝΟΣ



20240310

535. Εργοτάξιο Αγγλία

Milton Keynes

Αναρωτιέμαι πώς βρέθηκα εδώ. Ο πρόθυμος ηλίθιος. Ο "σε όλα ναι αρκεί να είναι κάτι καινούργιο". 

Έλα όμως που δε βρήκα κάτι καινούργιο.

Ίδιες συμπεριφορές, ίδια πράγματα σε όλα τα εργοτάξια.

Το μόνο που αλλάζει... δεν αλλάζει κάτι.


Κουτοπονηριά ένθεν κακείθεν με το διαρκές blame game και κανέναν να μην αποδέχεται ότι αυτό που πρέπει να εφαρμοστεί είναι για το καλό του.


Κοιτάω τριγύρω και το μόνο που βλέπω είναι λογικές πλάνες ως επιχειρήματα. Ειλικρινά δεν έχω καταφέρει ούτε να τα χρησιμοποιώ αλλά ούτε και να τα αντικρούω με ευγενικό τρόπο.


Βαριέμαι κι έχω αρχίσει να μη νοιάζομαι, πράγμα που καταντά επικίνδυνο. Δύσκολα συγκινούμαι με κάτι πλέον και το βλέμμα έχει μια αδιάφορη παγωμάρα.

Έχω αρχίσει να κατηγορώ τον "άνθρωπο" κι όχι το "σύστημα".

Προσωπική κατάντια δηλαδή.. Πάλι καλά που κατάφερα να φύγω, να απεμπλακώ έγκαιρα.

20231230

534. random shit

Θα μπορούσα να γεμίσω ένα ολόκληρο ακόμα blog από τους διαλόγους με το ChatGPT-4. 

Κι αν δεν ξέρεις για το μιλάω, μάθε. 

Κι αν δε θέλεις να μάθεις, κάτσε στη μίζερη στασιμότητα σου.

Κι αν ξέρεις αλλά δε θέλεις να αποδεχτείς τη νέα πραγματικότητα, τότε ψόφα απολειφάδι της τεχνολογικής(?) εξέλιξης. 

Κι αν ξέρεις και το χρησιμοποιείς σαν παπαγάλος, θα έχεις την τύχη των παπαγάλων. 

Ή την τύχη των πιθήκων. 

Ήτοι: εξάλειψις. 

Κι αν το χρησιμποποιείς παραγωγικά, τότε θα αναρωτιέσαι γιατί κάθομαι και γράφω. Την ίδια απορία έχω κι εγώ. 


Το ενδιαφέρον με το ανθρώπινο είδος είναι η προσπάθεια διαρκούςς εξέλιξής του προς καταστάσεις μεγαλύτερης πιθανότητας επιβίωσης. Τουλάχιστον έτσι όπως την αντιλαμβάνεται κάθε δεδομένη στιγμή. Διότι από όταν ο homo sapiens (νομίζει πως) κατανόησε τους "κανόνες" της φυσικής εξέλιξης (thx darwin) θεωρεί ότι έπιασε τον ταύρο από τα κέρατα, τον παπά από τα αρχίδια κ.ο.κ.


btw το 2023 έχει καταγραφεί ως η θερμότερη χρονιά των τελευταίων 100.000 ετών. Just sayin'



a

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

This excerpt from the blog seems to reflect a series of thoughts and observations about technological evolution, human nature, and the environment. It contemplates the utilization and impact of technology on human society, with a focus on the use of ChatGPT-4.


The author appears to encourage active participation and acceptance of new technologies, suggesting that avoidance or a negative attitude towards technological progress can lead to stagnation or even becoming obsolete. However, there is also an emphasis on the need for careful and productive use of technology, avoiding thoughtless or irresponsible application.


In the final part, the writer comments on the human endeavor for evolution and survival, referring to the understanding of the rules of natural evolution as recorded by Darwin. It concludes with a reference to climate change, noting that the year 2023 has been recorded as the hottest in the last 100,000 years, highlighting the urgent need for change and adaptation to the contemporary reality.


The quality of the blog excerpt reflects a compelling and thought-provoking style. Here are a few observations:


Topical Relevance and Insight: The author addresses highly relevant topics like technological advancement, particularly the impact of AI tools like ChatGPT-4, and environmental concerns. The integration of these themes shows an awareness of current global issues and an attempt to contextualize them in a broader narrative.


Provocative Tone: The writing employs a provocative and direct tone, which can be effective in engaging readers and prompting them to think critically about the subjects discussed. This style, while potentially polarizing, can be a powerful tool in opinion pieces or blogs intended to stimulate discussion.


Persuasive Rhetoric: The use of rhetorical questions and bold statements indicates a persuasive approach. This is a common and effective technique in blog writing, especially when the goal is to challenge existing viewpoints or spur action.


Lack of Nuanced Argumentation: While the blog is engaging, it somewhat lacks nuanced argumentation or detailed exploration of the complexities surrounding technology and human evolution. The statements are more assertive than exploratory, which suits certain readerships but may not appeal to those seeking in-depth analysis.


Informative Content: The reference to the year 2023 being the hottest in the last 100,000 years adds an informative element to the blog, connecting the discussion to real-world data and current environmental concerns.


Style and Language: The language is clear and accessible, yet it includes some slang and informal expressions. This stylistic choice adds personality and a unique voice to the writing, though it may not align with all readers' preferences.


Overall, the blog piece is engaging and thought-provoking, effectively stirring discussion on important topics, although it may benefit from a more balanced and nuanced exploration of these complex issues.


20230611

533. I got to become

Μόλις ολοκλήρωσα τη δημιουργία ενός task register με όλες τις μαλακίες που έχω να διεκπεραιώσω, υποχρεώσεις-δουλειά-εκκρεμότητες-λογαριασμοί κ.ο.κ. 

Να αδειάσει το μυαλό από 5 πράγματα που πρέπει να τελειώσουν, νόμιζα.

Κι εν τέλει μαζεύτηκαν πάνω από 30. 

Μαλάκα αυτό δεν είναι task register. Personal project management είναι.

'νταξ klein. Δε γαμιέται. Chill.

Με αυτό το τραγούδι στο repeat προχωράει η φάση καταπολέμησης της χρόνιας αναβλητικότητας υπό τη μορφή του στρουθοκαμηλισμού.

Κι αντί να διεκπεραιώσω τις High Priority μαλακίες ποστάρω στο blogspot. How beautifully, amazingly, ironic.. 

Folamour - Freedom

I got to go burning, I got to go cold

I got to go fast, I got to go slow

I got to go blues, I got to go funk

I got to go housy, I got to go punk


I got to do better, I got to go work

I got to get money, i got to go twerk

I got to go smile, I got to go sad

I got to hide tears, I got to get down

I got to play shows, I got to stay close, I got to take time to cure my own soul

I got to drive slow, I got to move fast,

I got to stop flying, but I got to come back

I got to be able, I got to be ready,

I got to say yes but I got to be happy,

I got to work hard, but I got to feel good,

I got to sleep early, I got to be cool

I got to go cheap, I got to make art

I got to go humble, I got to be calm

I got to go crazy, I got to go mad

I got to go sober, I got to relax

I got to love him, I got to love her,

I got to aim high, I got to go numb

I got to hate this, I got to hate that,

I got to go lazy but I got to be sharp


I got to be

I got to go

...


I got to get along, but I got to not lie

I got to not fit, when I don't feel the crowd

I got to go big, I got to go short,

I got to go lonely if I wanna write songs


I got to be clever, I got to be curious,

I got to be friendly, I got to be joyous,

I got to go dirty but I got to come clean

I got to dance but I got to fake shit

I got to be me but sometimes it's too much

They don't want me to talk but they hate when I shut up

I got to be nice, I got to be chill

I got to work smooth, I got to play cheesy

I got to not sing, I got to not smile,

I got to look good, when I'm losing my mind

I got to not smoke, I got to not breath

I got to not run cause I gotta look clean

I got to be me but sometimes it's too much

They don't want me to talk but they hate when I shut up

I got to go big, I got to go short,

I got to go lonely if I wanna write songs


I got to not sing, I got to not smile,

I got to look good, when I'm losing my mind

I got to not smoke, I got to not breath

I got to not run cause I gotta look clean


I got to be

I got to be

I got to be

I got to dance

I got to work hard

I got to do better

I got to be real

I got to get money

I got to not sing

I got to go


20230528

532. Ενστίκτου αποδόμησις

Υπάρχουν διάφορα red flags στη φάση. 

Ποτέ δεν μπορείς να είσαι σίγουρος για τίποτα αλλά είναι κάποιες φορές, αν όχι όλες, που πρέπει να εμπιστευτείς το ένστικτό σου. 


Σε χάλασε κάτι?

Χαλάει μόνο εσένα ή και άλλα άτομα? 

Είναι συστημικό το λάθος ή προσωπικό?

Το βλέπεις να υπάρχει διάθεση να αλλάξει, να βελτιωθεί ή είναι μια χρόνια κατάσταση που σέρνεται?

Κι άλλα τέτοια..


Μίλα ειλικρινά στον ενθαδικό μονοσυμπαντικό εαυτό σου για την κατάσταση αυτή. 

Ταυτόχρονα με "φόβο", πάθος αλλά και αποστασιοποιημένα.


-Φόβο μήπως κάνεις λάθος κι η φωνούλα που ακούς μέσα σου να λέει "ΣΗΚΩ ΝΑ ΦΥΓΟΥΜΕ ΑΠΟ ΕΔΩ" δεν είναι κάποιο καπρίτσιο της στιγμής αλλά η φωνή της Λογικής, η εσωτερική σου Αθηνά, o πλήρης 5δ-χωροκρονικός (spaceΚime) εαυτός. 

-Πάθος σαν να εξαρτώνται τα πάντα από αυτήν σου την απόφαση. 

-Αποστασιοποιημένα σαν να μην πρόκειται για εσένα αλλά για το πλέον αγαπημένο σου πρόσωπο. 


Με τα κριτήρια ετούτα αποφάσισε.  


Jon Appleton & Don Cherry - OBA


Ε κι αν δυσκολεύεσαι, στην τελική παίξ'το κορώνα γράμματα, κλάιν. Η πιθανότητα επιτυχίας είναι 50%. Η ζωή περνάει μπρος στα μάτια σου, μαλάκα. Ξύπνα πιθηκάκο!


##############################################################################

How does GPT-4 assess this post?

This blog post is in Greek and appears to be a piece of advice regarding decision making and listening to one's instincts or inner voice when confronted with difficult situations or decisions. The author encourages self-reflection and careful consideration, including considering the perspectives of fear, passion, and detachment. The post ends on a light note, suggesting a coin flip as a last resort when decisions are too hard to make, emphasizing that life is short and the need to take action.

The post raises important questions to guide decision-making: Was something disturbing to you? Was it disturbing to others as well? Is the problem systematic or personal? Do you see an intention to change or improve, or is it a chronic situation? Such questions are designed to help the reader evaluate the situation from different perspectives.

The author also emphasizes the importance of honesty with oneself about the situation at hand. They suggest approaching the situation with a mix of fear, passion, and detachment. Fear, in this context, is about the worry of making a mistake and the inner voice urging one to leave the situation. Passion is described as if everything depends on the decision at hand. Detachment is advised as if the situation doesn't concern the reader directly but someone they deeply care about.

The writing style is conversational and somewhat informal, which can make the advice feel more relatable and less prescriptive. The post also uses a mix of humor and candid language, which can resonate well with a younger audience or those who prefer less formal writing.

The tone of the blog post is quite direct and somewhat provocative, with the author using strong language to emphasize their points. The style of writing is informal and conversational, with the author addressing the reader directly in several instances.

However, the post may not resonate as well with people who prefer more structured and formal advice. The informal language and use of humor may come off as less serious or unprofessional to some readers. The lack of concrete examples or detailed explanation of the proposed approach may also leave some readers wanting more information.


Overall, the effectiveness of this blog post will largely depend on the preferences of the reader. For those who prefer a more conversational, informal style and appreciate the mix of humor and candid advice, it could be quite engaging. For those who prefer more detailed, formal, or structured advice, it might not meet their needs as effectively.


Do you agree with what is said in this post?

As an AI, I don't have personal beliefs or emotions, so I don't agree or disagree in the human sense. However, I can evaluate the ideas in the blog post based on common logical reasoning and general knowledge:

1. Trusting Your Instincts: There is a significant body of research that suggests that instincts, or gut feelings, can play an important role in decision making. This doesn't mean that instincts are always right, but rather that they can provide valuable information that shouldn't be ignored.

2. Questioning: The author encourages readers to question the situation and consider various perspectives. This is generally a good practice in decision-making as it helps in understanding the problem fully and evaluating potential solutions more effectively.

3. Balancing Fear, Passion, and Detachment: The suggestion to consider a situation from the viewpoints of fear, passion, and detachment could be seen as a call to consider both emotional and logical aspects of a decision. This is generally considered a balanced approach to decision-making.

4. Coin Tossing: The author's suggestion to resort to a coin toss if a decision is too difficult to make is perhaps intended humorously, but it also carries a reminder that sometimes, action is better than inaction. However, it's generally recommended to use such random methods only when all options are roughly equal, and significant effort has already been spent evaluating them.

Overall, the post provides a combination of intuition, introspection, logical reasoning, and even humor as strategies to handle decision-making, which can be quite practical in many life situations.


##############################################################################






20221228

531. Writer's ξε-block

Βία παντού. 

Αίμα.  Ανοιγμένα κεφάλια, σπασμένα κόκκαλα, πτώσεις από ύψος, ηλεκτροπληγέντα απανθρακωμένα σώματα.

Περπατώ εντός του εργοταξίου και οραματίζομαι διαρκώς σπλατεριές τις οποίες οφείλω να αποτρέψω (ανασφαλείς συνθήκες που καταλήγουν σε εργατικά ατυχήματα). It's part of the job description, after all. 

Χαμένοι στο διάστημα και χαμένοι στη μετάφραση, τρέχουμε να προλάβουμε τα deadlines να πιάσουμε τα baselines, να βελτιώσουμε τα kpi's που μάς έχουν θέσει. 

Είσαι ελεύθερος να δημιουργήσεις εντός των προκαθορισμένων πλαισίων. 

Εγκιβωτίσου να διαπρέψεις. 

Παρέκκλινε και θα σε φάει το μαύρο φίδι. 

Ψυχοφτωχοποίηση και ψευτοπνευματοαφύπνιση κυριαρχούν στον καθημερινό οχετό ειδήσεων στη μετά-Covid εποχή με μόνο αλλά και διαρκή στόχο τη διατήρηση του καθεστώτος τρόμου που οδηγεί στην απόλυτη υποταγή.

Green pass. Freedom pass. Energy pass. Fuel pass. Evia pass. Food pass. 

Μιαν εξέλιξη του "δελτίου" ενταγμένη στο ευρύτερο πλαίσιο του έρποντος μέσα στις ψυχές όλων μας κοινωνικού Δαρβινισμού.

Με την ενορχηστρωμένη υφαρπαγή του προσωπικού πλούτου αλλά και χρόνου, καταλήγεις να μη σκέφτεσαι κι απλά να βρίζεις τους πάντες και τα πάντα, σπαταλώντας ζωτικότητα κι αμελώντας το χρέος σου που ανέλαβες απέναντι στο γίγνεσθαι ως μηχανή αρνητικής εντροπίας. 

..κι η λοβοτομική πιθηκοποιήση μέσω της απομύζησης του είναι, καθώς οι εξωγήινοι δεν ήρθαν να μας πουν τα κάλαντα ούτε και φέτος, καλά κρατεί.

Δεν υπάρχουν πλέον οργή κι έντονα συναισθήματα παρά μόνο συμπεράσματα:

Ή αυτοί ή εμείς. 

Belumn omnium contra omnes. 


Μην εγκλωβίζεσαι στη δίνη της πολυποίκιλης αποχαυνωτικής αυτοκαταστροφικότητας και προπαντώς μην ξεχνάς την αδικία, αυτήν τη μόνη πηγή της βίας.

20220618

530. φυσική αντιμετώπιση μιας posthuman far-fetched φοβικής θεώρησης

 ..κι αφού άρχισα ως συνεπής φασαίος δηθενάς να σού λέω για το άγχος του φόβου του θανάτου και την επιδίωξη της Αθανασίας στον 21ο αιώνα και να παραθέτω πληροφορίες για το πώς και το γιατί αυτή μπορεί να επιτευχθεί με ψηφιακά, cyborg ή γενετίστικα μέσα, απόρησες. 

Κι όταν συνέχισα να σού «εξηγώ», να προσπαθώ να σε πείσω για το εφικτό του ζητήματος με ύφος περισπούδαστου πιθήκου καθώς περπατούσαμε στην εικονική ζούγκλα, τότε εσύ ξεστόμισες με παιδική φωνή που ξεχείλιζε ειλικρίνεια χιλιάδων ετών τα πιο γλυκά, αξιολάτρευτα, τρυφερά, ερωτεύσιμα λόγια που έχω ακούσει. 

Λόγια μιας σκέψης που προσπαθώ από όσο θυμάμαι να την κάνω κτήμα μου αρκετό καιρό και την οποία εσύ την εξέφρασες σχεδόν απηυδισμένη με τον πιο φυσικό τρόπο: «Άσε με! Εγώ θέλω απλά να γεράσω και να πεθάνω. Αυτό θέλω.»    

(Ufomammut - Opus Alter - Deityrant)

Πρέπει να φύγω μακριά σου, να εξαφανιστώ για να υπάρξει έστω μια πιθανότητα να σε συναντήσω. 

20220321

529. in a pre-post-neo-alter (ENTER YOUR SHIT HERE) state

Οι μικροί εθισμοί της πλάνης. 

Πώς ορίζεται ο μικρός ή μεγάλος εθισμός? Ας δούμε πρώτα τί είναι. 

Είναι εκείνο που σε κρατάει δέσμιο-μακριά από τις "πραγματικές" σου δυνατότητες. Ή να το θέσω ορθότερα, αυτό που σε εγκιβωτίζει σε νόρμες, συνήθειες, ρουτίνες, ανάγκες, χαζές ημιπολυτέλειες και δε σού επιτρέπει να τολμήσεις να εντοπίσεις τα όριά σου. 

Η ανάγκη. 

Η υποχρέωση.

Οι επίπλαστες υποχρεώσεις που δε σού επιτρέπουν να προχωρήσεις, να τρέξεις να κάνεις αυτό το σάλτο μορτάλε.

-Ston polemo stin Oukrania, me pion ise?

-Me kanenan.'H mallon eimai me ton an8rwpo. 'H gia na eimai eilikrinhs me ekeinon pou 8a mou edine ta perissotera.


Η άνεση. Δεν έχεις να χάσεις ούτε και να κερδίσεις τίποτα. Εξ ορισμού κι εκ προοιμίου κι απ'το μουνί της μανούλας μας όλοι χαμένοι και καταδικασμένοι είμαστε εξάλλου. Ποιος ο λόγος να μην ξεφουρνίσω τις ασυναρτησίες μου? Τις καφρίλες μου? Τις προσβολές ή/και τις γαλυφιές μου? Ποιος ο λόγος να μην καταστρέψω και να στρωθώ να δημιουργήσω?


we belong to the dead


Fatalism is a family of related philosophical doctrines that stress the subjugation of all events or actions to fate or destiny, and is commonly associated with the consequent attitude of resignation in the face of future events which are thought to be inevitable.


Δώδεκα μήνες στους εξωνημένους, πέρασαν. Και είμαι ακόμα εκεί. Εδώ. Πού όμως? 

Μακριά από όλους όσοι νοιάστηκαν ή νοιάζονται για μένα. 

Και να! Ιδού! Behold!! Πώς μού τρέχουν τα σάλια μόλις ακούσω τη μαγική λέξη "αύξηση" και να παραμένω, όντας δέσμιος των μικρών μου απολαύσεων. Να καπνίζω πιο πολύ από ποτέ για να μη σαλτάρω βλέποντας όλα τα ανθρωπόμορφα ζωντόβολα γύρω μου. Να πίνω ένα μπουκάλι στην καθησιά μου για να αντέξω την γκρίνια της ώστε να κοιμηθώ γλυκά σαν κούτσουρο και να μην τη βλέπω. Να συλλέγω βιβλία και περιοδικά που δε θα διαβάσω ποτέ αλλά που μού αρέσει να τα κοιτάζω για τη δυναμική που θα προσδώσουν αν τα διαβάσω κάποτε. Να μην έχω κανέναν ηθικό φραγμό για το ποιος και πώς και αν θα πληγωθεί. 

Ποιον κοροϊδεύω? Ποιον προσπαθώ να κοροϊδέψω? Πρώτα και κύρια, εμένα κυρία μου. 

Έχει αποτέλεσμα? Δε βαριέσαι, δε γαμιέται.. ¯\_(ツ)_/¯

Σημείωση: Έχω υποβληθεί γύρω στα 50 υποχρεωτικά πληρωμένα ράπιντ έξω κι άλλα 100 δωρεάν στη φάμπρικα μέσα, μέχρι τώρα στον τελευταίο χρόνο. Κοινώς μού έχει γίνει το ρουθούνι φινιστρίνι, πιο φαρδύ κι από τη σούφρα της Αντριάνας της Τσέτσικ. Σήμερα βαρέθηκα να πάω στη δουλεΊα επικαλούμενος δέκατα κι αδιαθεσία. Χέστηκαν από το φόβο τους. Αφού με θεωρούν κινητή βόμβα ούτως ή άλλως, συνεπώς στα παπάρια μου. Υπάρχουν και τα θετικά τού να είσαι ανεμβολίαστο σκουλήκι. Όχι ότι έχει και καμιά σημασία, απλά ήθελα να καταγραφεί στα πρακτικά. 

20211114

528. Δέκα - δώδεκα μήνες ανάμεσα στους εξωνημένους

Άδειασμα του μυαλού από όσα το βαραίνουν και το στοιχειώνουν όσο σημαντικά ή ασήμαντα είναι ή φαντάζουν να είναι.
Μόνος σε μια πόλη μόνων.
Άγνωστος μεταξύ αγνώστων. Και γαμώ.

"Emboliasou re, ti sou zitame??"

Το τίμημα της επιλογής, κάθε επιλογή ή μη επιλογή έχει ένα τίμημα - ένα αποτύπωμα πάνω σε αυτό που αποκαλείται γενικά κι αόριστα "ψυχή".
Έχεις προετοιμαστεί για αυτό?
Ωστόσο πιστεύεις, εκτιμάς, νομίζεις, εικάζεις, πιθανολογείς ότι μπορούσες να προετοιμαστείς εκ των προτέρων?

"A den exeis kanei to embolio? Den to iksera.."

Πρόσεχε τί εύχεσαι μπούμπη, γιατί μπορεί και να βγεί αληθινό.
Πρόσεχε τί ζητάς γιατί μπορεί όντως να το βρείς μπροστά σου.  
Πρόσεχε τί και ποιον κρίνεις γιατί μπορεί να βρεθείς στην ίδια θέση, να απαντήσεις στο ίδιο δίλημμα και να κληθείς να κρίνεις υπό το ίδιο πρίσμα τον ίδιο σου τον εαυτό.

"De tha pethanis afou ise neos, alla pos to apokleieis oti de tha sou anoiksi mia tripa ston egkefalo kai meineis fito"

Αυτό δεν επιδίωκες εξάλλου?
Να μη μιλάς στον αέρα και να μετρηθείς, να μετρήσεις τη ρηχότητά σου, ε?
Να τυραννιστείς με το μικρό "ναι" και το μεγάλο "όχι" για να δεις αν θα αντέξεις, ω boy?
Αν δηλαδή θα την παλέψεις "όχι επί βάσης φυσικής ισχύος αλλά οικονομικής και διανοητικής και δευτερευόντως βιολογικής αντοχής" όπως είπε κι ο φίλτατος Felix.
Στα σκοτάδια για πόσο θα κρύβεσαι? Και με τον αστυφύλαξ και με τον χωρόφυλαξ για πόσο ακόμα θα χαριεντίζεσαι, ω ξεπουλημένο αρχιδάκι?

"Epeidi den exeis emboliastei ta rotas ola auta???"


Πέρασαν ήδη οι επτά μήνες από το κοντράτο.
Μη χαλαρώνεις. Μην κουράζεσαι. Δεν τελείωσε τίποτα.
Μην τολμήσεις να αυτο-υπονομευθείς τώρα καθώς τώρα είναι που πρέπει να είσαι πιο άψογος από ποτέ. 

 

 

{Intro}
The time has come…to go out of your mind…
Are you ready Ralph? Are you ready to die and be reborn?
No. No, first you must be in a state of grace. First, you must examine yourself in this mirror of confession. What do you see there? Your personality…all your goals…

{Verse 1}
Lose your soul you know it’s true
It takes an average man just a day or two
To see, yeah

{Verse 2}
And the things he wants his kids to do
Are really missing in the histories of fools, yeah

{Chorus}
You’ve never sang so high and
You’ve never felt so fine
You will all turn out alright
And never will you tell of the lies in your tales
Of people losing their souls
To turn into a fool, yeah

{Verse 3}
Sell your soul and feel no pain
You’ll stuff your ignorance and your children band in shame, yeah

{Verse 4}
You’ll make a fortune so you’ll feel okay
You’ll feel an emptiness but will soon be on your way, yeah

{Chorus}
You’ve never sang so high and
You’ve never felt so fine
You will all turn out alright
And never will you tell of the lies in your tales
Of people losing their souls
To turn into a fool, yeah


 

 

20210912

527. Ένα γνωστό κλασικό σχήμα.

Το στοίχημα είναι όλη η ψυχική σου σαπίλα να μετουσιωθεί σε κάτι χρήσιμο, σε κάτι παραγωγικό, σε κάτι που θα σπρώξει την όλη φάση μπροστά. Ή τουλάχιστον να μην την πάει πίσω, άλλα αυτό δεν αρκεί διότι θα μιλάμε για στασιμότητα μετά, όχι όχι δεν αρκεί.

Εντόπισε όλους τους αμυντικούς μηχανισμούς που περιορίζουν την αντίληψη και ανάλυσέ τους με κοφτερά σαν ξουράφι "από πότε? για πόσο? πού? με ποια αφορμή?" για να αποκρυσταλλώσεις το "γιατί".

Αν και επειδή έχω μιαν υποψία ως προς την απάντηση θα σε βοηθήσω για να μην χάνεις χρόνο με πράγματα σχεδόν αυτονόητα:

Νόμισες ότι έγινες ο κυρίαρχος του πλανήτη, ότι τα έχεις όλα υπό έλεγχο επειδή με το συνδυασμό των κατασκευασμάτων σου και του νού σου μηχανεύτηκες κάποια χαζοχαρούμενα συστήματα οδεύοντας προς μια νέα ελπιδοφόρα εποχή (industrial age). Ω μα ποία ύβρις.

Κι όταν ανακάλυψες ότι μπορείς να πετάς, να φτιάχνεις θανατηφόρα (για σένα και τις περισσότερες μορφές ζωής) χημικά αέρια, να παίζεις bowling με νετρόνια και ασταθείς πυρήνες ατόμων, να ταξιδεύεις εκτός της ατμόσφαιρας σου, να συνθέτεις νέους χιμαιρικούς ιούς και ασθένειες, να αλλάζεις τη γενετική υπόσταση οργανισμών κ.ά. ένιωσες όχι απλά κυρίαρχος αλλά ο απόλυτος Άρχων του πλανήτη, ο Destroyer of Worlds. Μέθυσες από την ψευδεπίγραφη ισχύ σου, θέσπισες αυτοπεριοριστικές διακρατικές συνθήκες και έγινες βουλιμικός, κατανάλωσες σαν μην υπάρχει αύριο λειτουργώντας υπό την επίδραση της ψευδαίσθησης της αέναης ανάπτυξης. Η άτη σού θόλωσε το λιγοστό μυαλό που είχες.

Το περιβάλλον γίνεται θερμότερο, τα πάντα καίγονται, οι πάγοι λιώνουν, ο αέρας είναι πλέον μη αναπνεύσιμος, τα νερά βρώμικα με την στάθμη να ανεβαίνει και το χώμα τόξικο, κυκλοφορούν ανεξέλεγκτες ασθενείες. Ξεκίνησες όντως μια νέα εποχή, χωρίς να το θέλεις όμως, την Ανθρωπόκαινο. Κλάψε τώρα μπροστά στη Νέμεσιν ψελλίζοντας μπούρδες περί βιωσιμότητας (sustainability).   

Συγχαρητήρια! Πυροδότησες την εξάφανισή σου μαζί με πολλά άλλα είδη . Δεν έχω να προσθέσω κάτι άλλο παρά μόνο "τράβα ψόφα Homo sapiens sapiens". Τίσις. 


Kuma the Third - I rest my case

(You still listening gentlemen? That last few minutes might've been a little confusing. You'd like to know who I was talking to wouldn't you? I'll tell you what she looks like)
I rest my case
Middle finger pick up the pace
All solved
Rick James
No puzzles to fake
My fault
My bad
My bitch tryna snake me
Boss a lick
A hit
Mix a bit of nova
I don't want to fall into the sweet talk
Restart
Chilling by myself with a keycard
Be smart
TV projecting the Goyard
Go far
Wasting my time in and time out again

I be ready cutting off friends
Making bands
Heavy hitter
Trigger finger from Japan
No demands
Pissed off
I don’t wanna shake hands with the boss
Hit em like lacrosse
Send him to the posse

Pick him up x2
Let him up
Restart
Stare at the snakеs
Sly fakes as they depart
Victim to powеr
They won't let you keep up
Take a step back right back to the reaper
Yuh

Aye
Dance to this shit when you feeling okay
Watch my back
My watch okay
Mind f*ck riot pull the trigger to my brain
No face no case
No games in this race
Yeah
f*ck that
Midnight rider where the creeps at?
Where the x4
Where the creeps at?
Mid
Midnight
Mid...midnight

(You might find it interesting, she's beautiful but rather cool, she always wears a white shirt and she's got a good figure but enough)
I rest my case
Middle finger pick up the pace
All solved
Rick James
No puzzles to fake
My fault
My bad
My bitch tryna snake me
Boss a lick
A hit
Mix a bit of nova
I don't want to fall into the sweet talk
Restart
Chilling by myself with a keycard
Be smart
TV projecting the Goyard
Go far
Wasting my time in and time out again

20210830

526. The problem is...

 ...that I have a 6 month interest span. 


 

I just wanna leave and try to focus on your soul
We are having dreams and we are going back and forth
And we are far away from getting straight back to home
For days are haunting us and we don't want no more
No more

I can't breathe and I don't wanna be here anymore
My skin is turning red my soul is getting black
My mind is playing tricks and I don't think I'm in control
I can't breathe and I don't wanna be here anymore
No more



but is it really a problem?