408. τάδε ψιθύρισε Μάρκος

Μ: Η συνειδητοποίηση της ολότητας δεν έχει γίνει ακόμη κομμάτι εκείνου που αντιλαμβάνεσαι ως «Κωστής», όσο κι αν η προσπάθεια σου γαληνεύει το μυαλό.
Δε χρειάζεται προσπάθεια, ίσα ίσα! Όσο περισσότερο προσπαθείς τόσο πιο πολύ αποξενώνεσαι από τη Φύση, δηλαδή από τον εαυτό σου.

Κ: Αχρείαστοι οι συναισθηματισμοί, δεν ωφελούν στο να.. Γαμώ την πουτάνα μου δεν ξέρω! De facto αναίρεση εκείνου που ειπώθηκε πριν για την προσπάθεια. Η προσπάθεια στέκεται εμπόδιο μπρος στο να..

Μ: Όσο προσπαθείς να ορίσεις το αόριστο, να περιγράψεις το άφατο τόσο η διάνοιά σου- ο νους- η ψυχή - εσύ θα πέφτετε πάνω σε τοίχο.

Προχώρα και μη σκέφτεσαι τίποτα. Τα πάντα ξεκινούν με ένα τέλος.

Κ: ΟΚ.

Μ: Και που’σαι?
Μην μεμψιμοιρείς.
Θυμήσου να είσαι  υψηλόφρων, υπομονετικός και σεμνός και μετρημένος. Εγκρατής και σοβαρός.
Δίκαιος, κοινωνικός και στοργικός ακόμη και με αυτόν που σε κρίνει. Διότι αν είναι σωστός στην κρίση του θα πρέπει να του είσαι ευγνώμων μιας και σε βελτίωσε, ενώ αν σφάλλει θα ήταν σαχλό εκ μέρους σου να νευριάσεις με κάποιον πλανεμένο.

Κ: Δύσκολο. Ειδικά αυτό το τελευταίο.

Μ: Θα έρθει από μόνο του αρκεί να φροντίσεις να μιλάς με έργα κι όχι με λόγια. Να είσαι δηλαδή γνήσιος.

Our skin worn thin
Our bones exposed
Life reduced to ticks

From forest caves and azure skies
We crashed upon this earth
The years, they passed, and so did we
Yet resistance would be formed

407. δίχως

Σύγχυση, αποστροφή, ανάγκη, μοναξιά, φόβος.
Φόβος. Ο μοναχικός φόβος σε αντιδιαστολή με τον φόβο της μοναξιάς.
Και το τίμημα της ελπίδας, πόσο? Πανάκριβο αυτό.
Μόνο λευκά ποτά, κύριε.

Τούτη η κεραία κινητής ακόμη εδώ, ακριβώς απέναντι.
Σκόνη, σκουπίδια διάσπαρτα στο σφαλιστό δωμάτιο.
Στοίβες τα αδιάβαστα βιβλία, στοίβες ανάκατες.
Και τσόντες ιδωμένες με λευκά ποτά, μόνο λευκά ποτά κύριε.

Ποια αλήθεια και ποιο ψέμα.
Αχ βρε φαντασμένε φουκαρά, σε κανένα μονοπάτι η γαλήνη.
Ούτε η χαρά μα ούτε και το παραμύθι, σε όλα κυρίαρχος ο τρόμος-
-και φυσικά τα λευκά ποτά, μόνο λευκά ποτά κύριε.

solipsistic hymn

406. ο αυνανισμός είναι μαλακία

Καθώς κατέβαινα με το 6άρι αυτήν τη φορά, σκεφτόμανε να γράψω κάτι για εκείνα που με βασανίζουν-

*ΓΙΑ την ανάγκη ανάδειξης του ρομποτικού κομμουνισμού ως κυρίαρχη παγκόσμια τεχνοοικονομική προοπτική.

*ΓΙΑ τα διλήμματα που ανακύπτουν από την ανάλυση του DNA μου. Το μέλλον είναι πλέον παρόν, το μικροβιολογικό εργαστήριο που θα εξετάσει το σαλάκι μου και θα βγάλει αποτελέσματα για την πιθανότητα να εμφανίσω διαβήτη, παχυσαρκία, πάρκινσον, καρδιοπάθεια, καρκίνο κ.ά. σε κάποια φάση της ζωής μου, απέχει μόλις τρία οικοδομικά τετράγωνα από εδώ που βρίσκομαι. Οι υποψήφιοι εργοδότες, το ΤΣΜΕΔΕ δε θα θέλουν να μάθουν αυτές τις πληροφορίες? Το έτερον ήμισυ θα με ‘χει σε εκτίμηση αν μάθει π.χ. ότι έχω μια γενετική προδιάθεση προς τον αλκοολισμό και την κατάθλιψη?

*ΓΙΑ την ανάδειξη νοημοσύνης ή/και συνείδησης στις μηχανές και τη θεμελιώδη διαφορά της από τον άνθρωπο και γενικά κάθε τι βιολογικό όσον αφορά το ένστικτο της επιβίωσης.

*ΓΙΑ τον έναν και μοναδικό λόγο που αξίζει κανείς να νιώθει τυχερός που γεννήθηκε ομιλητής της ελληνικής γλώσσας και τους υπόλοιπους χίλιους που θα προτιμούσε κανείς να είναι βορειοευρωπαίος.

Και μετά καθώς φτάνω σπίτι κι ανοίγω τον υπολογιστή σκέφτομαι πόσο ξενέρωτος είμαι και πως δεν ξέρω να περνάω "καλά"

Όμως όπως λέει κι ο Ηράκλειτος

Βλαξ άνθρωπος επί παντί λόγω επτοήσθαι φιλεί.

(ό βλάκας αρέσκεται να πτοείται από κάθε λογική σειρά σκέψεων)

405. Η προσπάθεια ποτέ δε μοιάζει αρκετή

Η αιτία απροσδιόριστη.
Το τέλος μπλέκεται στην αρχή μ’ αποτέλεσμα και τα δύο να ταυτίζονται με την στιγμή.

Προσπαθώ μωρό μου, τι νομίζεις?

Στα πρόσωπα των περαστικών να βρω όλες τις εκφράσεις.

Στις πρώτες σελίδες, να αφουγκραστώ τις ειδήσεις του πριν και του μετά.

Να μυρίσω τα δέντρα καθώς μαραίνονται, ανθίζουν, ξεραίνονται, ευδοκιμούν, ξεριζώνονται, καρποφορούν.

Όλα τα χρώματα του φάσματος μιας δράκας άστρων που τρεμοσβήνουν να πιάσω προσπαθώ ακόμη κι όταν,
ή μάλλον,
ειδικά όταν βρίσκομαι χωμένος βαθιά μέσα στην τρούπα της λήθης.

Με την ένδειξη του ρολογιού να μεταβάλλεται τρελά, την αντιληπτή φτιάξη να σβήνει- ήσυχα, το ιερό Όλον να γεννιέται από τ’ άντερα του τίποτα και τη ροή της συνείδησης να κολλά στο άφατο τώρα,

εσύ που με ρωτάς τί ώρα είναι,

γιατί περιμένεις απάντηση?

404. forum based shit pt.2

Τυφλά, ζαλισμένα και χαμένα, αλλά ουχί καταδικασμένα, πιθήκια εντός της δίνης του ατέρμονος και ανερμήνευτου ΤΙΠΟΤΑ. Αυτό είμαστε κυρίες και κύριοι.

Μπροστά στην αγωνία και την ανάγκη για οριστικές κι αμετάκλητες απαντήσεις δημιουργούμε ανύπαρκτες απολυτότητες και τις ταυτίζουμε με πτυχές της καθημερινότητας. Αυτό κάνουμε κυρίες και κύριοι.

Το συμφέρον βαπτίζεται ΚΑΛΟ, η ποσοτικά πεπερασμένη και χωροχρονικά φραγμένη πληθώρα επιλογών ονομάζεται ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΒΟΥΛΗΣΗ ενώ τα περιορισμένης αντιληπτικής και επεξεργαστικής ικανότητας όργανα του σώματός μας αποδίδουν ΨΕΥΔΟΝΤΕΤΕΡΜΙΝΙΣΤΙΚΕΣ ιδιότητες σε μια κατά τα άλλα αβυσσαλέα στοχαστική,πιθανοκρατούμενη κι αβέβαιη πλάση. Έτσι είναι κυρίες και κύριοι.

This time we are certain
A cloud draws color running red
I'll bury my hands in black water
Undercover where they've bled
Oh reconcile these actions
In tune and unaware

Where is my matchmaker

Tell me how you live your life
Cold cool flesh killing night
Without warm light becoming nothing

I watch the falling embers beckon
Come inside, come to me
Unaware of this growing tension
The stillness quips at your retreat

Where is my matchmaker
Tell me how you live your life
Cold cool flesh killing night
Without warm light becoming nothing

Oh reconcile these actions
Covet it's murk and bleak relief
Casting fuel into the fire
In it we find the truth we seek

403. forum based shit

Τι είναι καλό? Τι είναι κακό? Τι φαγητό θα έχει η γιαγιά σήμερα? Να περιμένω ή να φάω κάτι σάπιο απ’έξω?

Όσοι οι άνθρωποι τόσες κι οι απόψεις. Το θέμα είναι ότι το καλό και το κακό ως ιδιαίτερα φορτισμένες έννοιες απαιτούν άμεση απάντηση από εκείνον που ρωτάει και δεν είναι εύκολο να απογυμνώσεις τις καθημερινές τετριμμένες ανάγκες της κάθε κρεατοσακούλας από το χαίνον τίποτα.

Να ερμηνεύσουμε αλλά και να προβλέψουμε τη συμπεριφορά βάσει αιματολογικών εξετάσεων κι αντιδράσεων σε ορισμένα ερεθίσματα? Εύκολο.

Η λέξη με την οποία παίζουμε είναι εννοιολογικά το αγαθό κι όχι το καλό πάντως. Οι βαθμοί του αγαθού είναι το βέλτιον και το βέλτιστο. Όταν έχουμε να διαλέξουμε από ένα πεπερασμένο σύνολο η έννοια της βέλτιστης επιλογής έχει νόημα διότι μπορεί να συγκριθεί και να γίνει κατάταξη. Όταν όμως μιλάμε για μια διαρκώς εξελισσόμενη διαδικασία στο χρόνο, όπως μεταξύ άλλων είναι κι η ανθρώπινη κατάσταση (the human condition) τότε η έννοια της  βελτιστοποίησης παύει να υφίσταται και  πρέπει να αλλαχθεί με εκείνη της βελτιοποίησης.

Ό,τι φαίνεται να είναι αγαθό (καλό) για κάθε υποσύστημα (άνθρωπος) διαμορφώνεται ανάλογα με την εκάστοτε χωροχρονική κατάσταση αυτού.

Το πώς καλύπτεται το χάσμα ανάμεσα στο τι θεωρώ καλό για τον εαυτό μου (πληροφορία-άποψη-γνώμη) μέχρι να το πράξω (εμπειρική γνώση), παραμένει αβέβαιο.  Άλλοι το αποκαλούν αυτό αφύπνιση, διαφώτιση, επιφοίτηση και δεν ξέρω και γω τι άλλα σκατά.

 Και φυσικά είναι οι επιπτώσεις κάθε πράξης, των οποίων η εσφαλμένη ή μη εκτίμηση σχετίζεται με το πλήθος των δεδομένων (εμπειρία) και την πολυπλοκότητα (ευφυΐα) κάθε υποσυστήματος (ανθρώπου).

Το αγαθό λοιπόν, όπως το βλέπω εγώ, αποτελεί μια σχετική έννοια που εξαρτάται από τα τυχαίως και διαρκώς διαμορφούμενα όρια της αντιληπτικής ικανότητας κάθε υποσυστήματος (ανθρώπου).

Εν έτει 2013 και για όσο υπάρχει καταγεγραμμένη η σκέψη των ανθρώπων (~3500 χρόνια), τα όρια της αντίληψης εκτείνονται από το ίδιο το σώμα (όργανα ως υποσυστήματα) μέχρι μια μεγάλη μερίδα ανθρώπων (πόλη ως υποσύστημα).

Αυτά μπορούμε να αντιλαμβανόμαστε συνεχώς, αυτά μπορούμε να επηρεάσουμε. Όλα τα υπόλοιπα είναι στρεβλώσεις και πηγάζουν από τους φόβους.

Εδώ και τώρα.

Μηκέθ ὅλως περὶ τοῦ οἷόν τινα εἶναι τὸν ἀγαθὸν ἄνδρα διαλέγεσθαι, ἀλλὰ εἶναι τοιοῦτον.

Μη συζητάς καθόλου πώς είναι ο καλός άνθρωπος, γίνε τέτοιος.

Μάρκος Αυρήλιος, Τα Εις Εαυτόν 10.16